akraba

kişinin kendi seçimleriyle oluşmayan ama her nedense zorunlu ilişkiler yumağıyla harmanlandığı topluluk. en kötü yanı da sınırlarının hiçkimse tarafından net çizilemeyecek kadar geniş olmasıdır. iyi günlerinizde yanıbaşınızda biten, zor günlerde anlamsız bir şekilde son duanızı dinlemeye niyetli insanlardır.

(bkz: tanıdık)
(bkz: beni sarı çizmeli mehmet ağa gönderdi insanları)
akrabalar ikiye ayrılır; elektronik, tesisat gibi işlerden anlayanlar ve diğerleri..ilk grubun en salak esprilerine gülünür, facebooktaki kandil paylaşımları beğenilir, telefona dayıcım, teyzoş * diye kaydedilir.diğer grupla ilgili zaten annenizi aradığınızda bütün haberleri öğrenirsiniz; düğün ve cenazelerde ne kadar büyüdüğünüzü anlatırlar.
dünyanın en gereksiz şeylerinden biridir. sırf kan bağımız var diye dünyanın en karaktersiz adamına saygı duyman beklenir. zaten genede çoğu kötü niyetlidir, insanın açığını arar. kan bağım olmayan arkadaşlarımı, dostlarımı bin kez tercih ederim.
*direkt yük, dedikodu, ucuzluk ve kepazelik içeren kan bağına sahip olunan insan toplulugu. ne gerek var yani.
az gevezelik edeni makbuldür.
kuzen tayfası çoğu zaman kafa olur ve aranızda en yakın dosttan bile yakın bir ilişki olur. amca-teyze-dayı tayfasına bir kademe daha uzaksınızdır ama onlar arasında iyi olanlar varsa yine on numero olur. dede-nine olanlara zaten yaşından ötürü saygınız vardır, hepsi bu. bu saydıklarım dışında olanlar genelde uzak akraba ve gereksiz diye nitelendirdiğim, hayatınızın kısacık dönemlerinde bile aşırı merak ve dedikodularıyla yer almaya çalışan insan grubudur.
birbirini sevmeyen ama ihtiyaç gereği birbirlerine katlanan insanlardır genelde.

bazen akraba olmak sadece küçük bi tanışma sebebidir, çok güzel ilişkiler kurulur insanlar anlaşabildiği sürece
bazen de akrabalık sevmediğiniz insanlara katlanmanızı gerektiren samimiyetsiz bir nezakete sebeptir
dikkatlice ve içerden bakıldığında "akbaba" gibi de görülebilen durumdur.
(bkz: aşkı memnu)