askerlikte ilk gece

genellikle uykusuz geçen gecedir.
kocaman koğuşta bir tek ben ayıcıklı pijamalarımla yatmıştım o ilk gece, diğer herkes kıyafetleriyle. güzeldi. devrelerimden önce ilk birliğe katıldığım için, kol saati hediye edilecekti, saatimi düşünüp bahadırla sohbet etmiştim. bana hemoroid ameliyatını anlatmış ve kız arkadaşının onu terkettiğinden bahsetmişti.
1.nizamiye kapısı 2. saç traşı 3.hastane önünde sıra ve aşılar 4.kıyafet postal sırası 5.silah emenet teslim vb devam eden sıralanışlarıyla tek tip insan eğitiminin ilk günüdür.yada askerliğini yapmamiş kişiye söylenen şu meşhur cümleyi hatirlatacak ilk gün beraber botmu bağladık ulen gitcen tabi tike tike..
hımm benım için kötüydü..daha ilk gece cavuşla kavga ettim..sonra benı devre kaybı olan arızaların koğusuna koydular..ama orası eğlenceliydi..
neredeyim ben sorusu daha ilk geceden son geceye kadar yer bitirir insanı, hele birde bir aylık acemi birliğine giderken abi tarafından yanına çok bir şey alma hatta eşofman vb. alma orada veriyorlar derse sakın almamazlık yapmayın* sonra o kadar abazan içinde kilotla yatmak zorunda kalırsınız,allahtan o zamanlar ful heteroydum da kimse dokunmadı.*
yatak olmadığından yatağımı aşkitomla paylaştığım gece, samimiyetimiz o yönde olmasa da bayağı bir arttı.
şehir hayatında küçük çaplı değişimlere ayak uyduramayan hassas bünyelerimizin yerini yadırgama lüksü olmadığını anladığı gecedir. çünkü seni bilmemkaç aylığına kiralayan sistemin belirlediği yatakla uyumu yakalamak zorundasın.
uyuyamazsın, sıçamazsın.