gezi parkı direnişine selam 1 haziranda güven parktayız

evet ankaralı genç-yaşlı-orta yaşlı yazar arkadaşlarım.
sizi bugüne kadar gülüp eğlenmelik zirveler için toplamaya çalıştık.defalarca hem de.
olmadı.
ama bu sefer iş ciddi.
götümüzü sandalyeden kaldırma vakti.
bugün 16:00 da kızılay da toplanıyoruz.
ilgili facebook şeysi : http://www.facebook.com/events/130095373...
bu, onurlu bir insan olmanın gereğidir. inançla, dirençle, onurumuzla yarın güven park'tayız.
insanların beklenenden erken toplandığı eylem. (şu durumda bile formata uydum ya amıma koyayım kendimin)
hadi arkadaşlar ankarada olan herkes kızılaya.
edit.
etrafa zarar veren birkaç gereksiz insanı saymazsak gerçekten harika bir eylem oldu.ki hala da devam ediyor,yorgunluktan geberdiğim için eve geldim ama gördüğüm kadarıyla daha yeni çıkıp gidenler var şu an evlerinden.kalabalık çok azalmamış yani.
işin diğer kısmına gelirsek.evet yedik gaz bombasını.* * bu eylemde göstericilerin polisi tahrik ettiğini söyleyen şuursuzlar var hala.polisin eylemlcileri nasıl tahrik ettiğini gözlerimle gördüm ben.yiyosa tek başına gel diye bağırıyor herif.lan haysiyetsiz,yiyosa sen gel bakalım tek başına n'oluyor.
neyse bu kısmı fazla kurcalamaya gerek yok.sözün özü : ne kadar süreceğini bilmiyorum ama direniyoruz.gittiği yere kadar.
ankara'nın cumhuriyetin ilanından sonra gördüğü en tarihi gündü sanırım ya da en azından benim gördüğüm en tarihi gündü. saat üçte güven parktaydım. alana açılan dört yol da eylemcilerle doluydu ama polis meydana girmelerine izin vermiyordu. ben meclis tarafına, arkadaşlarımın yanına çıktım. bir saat sonra beş altı ambülans gitti meydana. sanırım meydana girmek için zorladılar ve sert çatışmalar yaşandı ve çok insan yaralandı, hatta belki öldü. neler olduğu hakkında bir bilgi edinemedik. sonra polis çekildi. meydana doğru yürürken yoğun gaza ve tazyikli suya maruz kaldık. meydana ulaştığımızda korkunç bir manzarayla karşılaştık. çok eyleme katıldım ama ben böyle bir anarşizm görmedim. kızılay meydanı'ın da taş taşa üstünde kalmamış. yerinden sökülen kaldırım taşları, kırılan camlar, tahrip edilen belediye araçları... çok üzüldüm! bizim amacımız da mesajımız da başkaydı. haklıyken haksız duruma düşmek ve o yanlışın ortasına düşmek istemezdim. ama şu da bir gerçek ki eğer taşları yerinden söken, camları kıran o çılgınlar olmasaydı, dün alana kesinlikle giremezdik. polisi öyle yıldırdılar ki adamlar çekilmek zorunda kaldı. bu arada gururla söylemek isterim ki ankara "taksim" diye inledi. sizlerle hep bir arada, beraber hissettik kendimizi.