hala koynumda resmin

şair ahmet telli nin şiiridir. gidene özlemi anlatır.
http://kisalt.be/qf3486
sımsıcak konuşurdun konuşunca
ırmak gibi rüzgar gibi konuşurdun
yayla kokuşlu çiçekler açardı sanki
çiğdemler güller mor menevşeler açardı
sımsıcak konuşurdun konuşunca
hâlâ koynumda resmin

dağları anlatırdın ve dostluğu
bir ceylan gibi sekerdi kelimeler
sesini duymasam çölleşirdi dünya
dağlar yarılır ırmaklar kururdu
bulutlar çökerdi yüreğime
hâlâ koynumda resmin

gün akşam olur elinde kitaplar
ve bir demet çiçekle çıkıp gelirdin
bir kez bile unutmadın "merhaba" demeyi
ve en yanık türküleri nasıl da söylerdin
bir dostun vurulduğu gün
hâlâ koynumda resmin
kaç mevsim kırlara çıkıp
çiçekler topladık mezarlar için
belki ürküttük tarla kuşlarını
belki kurdu kuşu ürküttük
ama aşkı ürkütmedik hiç
hâlâ koynumda resmin
ve hâlâ sımsıcak durur anılar
sımsıcak ve biraz boynu bükük
ne varsa yaşanmış ve paylaşılmış
yasak bir kitap gibi durmaktadır
ve firari bir sevda gibi
şimdi duvarlarda resmin
onur akın yorumuyla da hayat bulmuştur. inceden sızlatır dinledikçe.
dinlemek isteyenler için;

bir eski sevgili yalanı.azmış olabilir bilemeyeceğim şimdi.
eski zamanlarda yaşanan bir olaydır, internetin, bilgisayarın olmadığı zamanlar, küçük bir fotografa bakar bakar ağlardı, düşünürdü insanlar, ondan gelen bir mektubu defalarca okurdu, okurdu dalardı insanlar. duyguların sevgilerin daha saf, temiz ve gerçek olduğu zamanlardı, yaşamayanların bilemeyeceği zamanlar.

(bkz: geçmiş zaman olur ki)