insanın hayatı boyunca kendini güvende hissetme ihtiyacı duyması

belki de insanın yalnız kalmaktan korkmasının nedenidir. bilmiyorum fark ettiniz mi, bir dayanağımız olmadığında sürekli tedirgin hissederiz. hep tekinsiz gelir her şey. garanti altında olduğumuzu bilmek isteriz sürekli. bu yüzden başkalarına ihtiyaç duyarız, başkalarının gücünün altına sığındığımız da olur. her zorluğun üstesinden tek başına gelmiş insanlara imreniriz.

bir gönül ilişkisinin yürümesini sağlayan tek şey, insanın sevdiği insanla birlikteyken kendini güvende hissetmesidir. bu hisse duyulan ihtiyaç ailede başlar. ana kucağıdır önce, sonra babanın elleridir, kardeşin sarılmasıdır, en iyi arkadaşın yanında olmasıdır. ama spesifik durumlar yaşayabilir herkes. bazı insanlar, salt bazı durumlarda kendilerini güvende hissederler. eve dönmek bazıları için güvenli alana kaçıştır. soğuk hava tekinsiz hissettirir, kalabalık meydanlar korkutabilir. kimi zaman sahip olunan servet o ihtiyacı giderir, kimi zaman sevilen kişilerin verdikleri sözler. insan sürekli korunmak kollanmak ister.

yalnız insan tekinsiz hisseder. bazen insan yarın hiç olmayacakmış gibi de hissedebilir, yarınlar sonsuzmuş gibi de. sanırım insanın mutlu bir hayat sürmesini sağlayan en temel şey güvende olma hissi. arkamızı kolaçan etmeden yaşayabildiğimiz zaman mutlu oluyoruz belli ki...
homoseksüel bireyleri heteroseksüel evliliklere yöneltebilen durumdur. istisnalar kaideyi bozmaz.
güvende hissetme ihtiyacının güvensiz durumlarda kalmakla ilgisi var bence. çünkü öteki türlü zaten güvendesinizdir ya da değilsinizdir. ama bir kez güveninizi sarsacak durumlar yaşadıysanız, böyle ilişkilerde bulunduysanız sonrası sürekli bir güvende olma ihtiyacıyla şekilleniyor.