mektupla açılmak

insanların açılma hikayelerini dinledikçe, özellikle aileye açılmak konusunda yaygınlıkla kullanılan bir yöntem olduğunu gördüm. yüzyüze söylemek zor geldiğinde, duygularınızı derli toplu ifade edebilmenin güzel bir yolu. mektup anne-babanın yatağının üzerine bırakılır ve aile şoku atlatana kadar bir arkadaşın evinde kalınmak üzere evden çıkılır.

mektup örnekleri (ingilizce): http://emptyclosets.com/home/pages/resources/coming-out-letters.php
eğer ebeveynler sizin eşcinsel olduğunuzu fark etmeyecek kadar uzaksa konuya, açılmanın hiç manası yoktur derim. zira en anlayışlı ve en açık fikirli insanlar bile bunu kaldıramayabiliyor. açılmayı düşünenler kesinlikle çok iyi düşünmeli. kabullenseler bile(kabullenmiş gibi yapmak da olabilir) çok fazla şey değişmiyor malesef. artık nasılsa biliyorlar diye bir şeyler paylaşabilmeyi umarsınız. fakat kabullenmiş anne ve baba ya derdinizi anlamaz ya da bu konuyu konuşmak hoşlarına gitmez. neticede hayal kırıklığı yaşarsınız. bu tabi her ebeveyn için geçerli değil ama bir çoğu için geçerli olduğuna inanıyorum.
madem açılma gibi bir cüretkarlığa eriştiniz, gerekli gördünüz o halde her evreye yansıtın. mektupla açılmak akabinde sergilenen bu minvaldeki tavırlar karşınızdaki insanlara suçluluk hissi verdiğinizi, korktuğunuzu, kendinize güvenmediğinizi, kendinizi sözlü ifade edemeyişinizi gösterir ya da kişiler tarafından böyle lanse edilecektir. buna mahal vermemek için süreçte kendinizden emin izlenim vermeli, yazdıklarınızın değil açıklamalarınızın arkasında durmalısınız. açılma girişimim olmadı, büyük ihtimal de olmayacak ama mektup yazıp arkadaşa tüymek gibi eylemler daha yıpratıcı, gereksiz. işlerin sarpa sarmasından başka işe yaramaz.