meybuz

o naylon ambalajı yırtıp dişin buza ilk temas ettiği andaki tadı hala damağımdadır. o kopardığım naylon parça hep dişimin arasına kaçardı. evde oraletten kendimde yapardım bunu ayrıca annelerin ve öğretmenlerin korkulu rüyasıdır.
çok yönlüydü bu meybuz,oyun oynarken biri kafasını kolunu bir yere vursa yada top kafasına çarpsa hemen yarısı yenmiş o meybuz ilk yardım niyetine kullanılırdı yoksada kırtasiyeden/bakkaldan hemen alınırdı.
emilen aromalı buz.

doğduğumuzdan beri emzik, biberon, lolipop, meybuz, buz parmak derken sürekli elimize aldıklarımızı emdirmeye alıştırdılar. eşcinsellik bir tercih değildir, tamamen meybuz ve türevlerinin pazarlama kurbanı olmaktır. *
doksanları hatırladıkça aklımda en çok kalan şeyin bu olduğuna karar verdim. çünkü kendisini daha önce hiç tatmadım. hiçbir zaman için açıkta satılan, bu ne idüğü belirsiz yiyeceğin bana alınmasına izin vermezdi annem. düşünüyorum da bir anne olarak bir gün bile mutluluğumu düşünmemiş. kafayı yiyeceğim. neyse ben "evde meybuz nasıl yapılır" tariflerini araştırsam iyi olacak.
90 nesli olarak ilk oral denemelerimizi yaptığımız renkli buz. cok fazla emince içindeki renkli sıvı biter geriye sadece beyaz buz kalırdı. nasıl bir vakumlama yeteneği ise asjjffk
benim annem de izin vermezdi sağlıksız onlar derdi.sadece 1 kere yemenin pişmanlığı içindeyim.