sevip de kavuşamamak

bu dünyadaki en ağır acı türlerinden birisidir.
birincisi, sevdiklerimizin ölümüdür. ailemizden birinin veya dostlarımızın kaybı korkunçtur. çaresiz bir özlemle hasret kalırsın kaybettiğine...
ikincisi, bu acıdır. sağ olduğu halde kavuşamamak, sağ iken ölmek gibidir...
bir homonun ( tabiki homosapiens değil) heteroya aşık olması sonucu kuvvetle muhtemel oluşacak sonuç , burdan küfür edeyim o heterolara : " sizi kötülükler sizi"
bu zamana kadar hep başıma gelendir, hiç şaşırtmayandır, bağışıklık kazanılafvscjlkl ölüyorum anlasana!
imrenilecek bir durum. gerçekten büyük bir dert olmalı. o kadar seviyoruz o kadar seviyoruz ki kavuşamıyoruz. daha ne olsun?