uyuşturucu

kötü bir şey olduğunu düşünmüyorum. ara ara kullanmak gerekir gibi geliyor bana.
tekrar ağına düşmek istediğim madde, ama param yok.
bulunduğum ortamda şakasını, muhabbetini bile sevmediğim iğrenç madde, zehir.
intiharın uzun, zor ve rezil versiyonu.
hiçkimseye yakışmayan bir son...
ben bunun ne yaptığını tahmin edebiliyorum. yaşadığınız duyguları ekstrem derecelere çıkarıyor. mutluysaniz musmutlu, uzgunseniz depresifin dibi oluyorsunuz. alkolün daha şiddetlisi yani. benim normal depresyon halim bile beni bok ediyor, allah korusun uyuşturucu falan bulsam, intihara falan suruklenirdim muhtemelen gibi geliyor. hiç gereği yok. kesin bad tribin şahını olurdum ben.