yer ve zaman gözetmeksizin uyuyabilmek

babamın en iyi yaptığı şey
benim gibi geceleri bile kolay kolay uyku haline geçemeyenlerin özenerek baktığı insan tipi.
babamın yaklaşık 38 senedir katettiği adana-karataş yolunu, yol üzerindeki köy kasaba ve fabrika benzeri yapıları kesinlikle görememiş olma sebebidir. çünkü o kadar hazırdır ki uykuya karataş dolmuşu devlet hastahanesi sınırlarını aşmadan babam uykuya geçer ve karataş belediye binasının yanından geçerkende alarmı çalmış gibi gözlerini açıverir. bu mesafe tam 48 km dir ki karataş dolmuşlarının eskiligi,gürültülü çalışmaları,köylerde yolcu bindirip-indirmeleri kesinlikle bu uyku halini bozamaz. gerçekten benim için taktire şayan bir durumdur. geçen gün kendi rekorunu kıdı artık bu konuda istisas sahibidir kendisi nirvanaya ulaşmıştır.
karşılıklı kanepelerde uzanıyorken ibn’i saatchi tv de gördüğü bir konu üzerine kalkar ve babasına hararetli bir şekilde fikirlerini empoze etmeye çalışır:

ibn’i saatci – i
baba -- b

i : bıdı bıdı vıdı vıdı
b : ( şefkat ve sevgi ile çocuğuna bakarak) onaylar : hııımmm evet aslında

ibn’i saatchi bir an tv dekilerin konuşmalarına bakar ve tekrar babasına döner ki bu süre 15 saniyeyi bulmamıştır.

i : bak dediğim gibi işte bıdı bıdı
b : hööööörrrrrrr mmmıııınnnnnnnhhhhhh
i : yok artık yaaaaa!!!!!!!!
( şefkat ve sevgi dolu bakışlar uykuya geçiş anıymış )
gemicilere özgü bir üstünlük olduğu rivayet edilir.
ömrünü denizlerde mücadeleyle geçiren güverte ekibinin, ilk bulduğu fırsatta uyuması gerekliliğinden doğduğu bilinir.
fakat, kentte yaşayan bireylerde pek yaygın olmaması beklenir.
imrenilesidir. özellikle, böyle bir dünyanın bu tür bir ülkesinde yaşarken!
yolculuklar haricinde yapabildiğim eylem