bir eşcinsel evladın aileye yaşattırdığı utanç

eşcinsel bir çocuğa sahip olan ailenin yaşadığı ağır bir duygudur.ailenin kültür seviyesine göre de utancın boyutu değişir.yani okumuş,etmiş,dünya görüşü olarak bazı şeyleri aşmış,çoğu şeyin içinin boş olduğunu anlamış ebeveynler çocuklarının eşcinsel olmasına değil,çocuklarının vereceği mücadeleye üzülürler,ama daha dar kalıplarda yaşayan,biraz daha tabakanın alt yerlerinde yer alan aileler içinse ağır bir utançtır.

yani zor mudur,bence her iki durumda da zordur ailenin bu fikre alışması. hatta eşcinsel evlada oranla daha büyük,ağır travmalar geçirir hele ki sözkonusu bizim kültürümüzse...zaten aşağı yukarı toplumun büyük bir çoğunluğunun alt tabakadan oluştuğunu düşünürsek,sonuç tam bir felaket..

bizim kültürümüz garip bir kültür zaten,mesela ahmeti ölümüne sebep olanda bu kültürdü.
çocuğum doktor, avukat, mühendis oldu diye yersiz gurur duyan ebeveynlerin, yine yersiz utancıdır.
http://karikaturdelisi.blogspot.com/2011/08/ben-sana-mudur-olamazsn-demedim.html
aile eğer utanç olduğunu düşünüyorsa artık aile falan değildir.utanılan eşcinsel gönül rahatlığıyla ben piçim diyebilir.
o ailenin eşcinsel evladına yaşattığı utançdan asla daha çok değildir.
sözlük yazarlarının ne kadar romantik olabileceğini gösteren başlıktır.
(bkz: hayallerde yaşıyor bazı ibneler)
le ciel sur la tete olayı ailenin bakış açısından anlatan güzel bir filmdir.
kimse hazır olmadığı gerçeklerle sorumsuz bir şekilde yüzleşmek zorunda değildir. eğer biz eşcinselsek bunu ailevi sorumluluk çerçevesinde kimseyi stresten kanser etmeyerek de yaşayabiliriz.

bir de bu taraftan bakın!
kişinin eşcinsel olduğunu ailesinden saklayarak asla yaşamayacağı, yaşatmayacağı durumdur.
daha çok kabul görebilmek adına kapalı kapılar arkasında bıraktığımız ruh ve bedenimizi kat kat giydirerek çıktığımız dış dünyadan sonra ailemiz için de aynı evin içindeki odada bırakarak engelleyeceğimiz utanç. hayatta ayakta kalmanın yolu var; doğru kamuflaj teknikleri. içindeki kediyi gizlemek için kedigiller familyasının aslanı gibi davranırsan zafer senin. çünkü toplum bunu istiyor, yoksa tanrılar bir can daha.
eşcinsel evlatlar ebeveynleri için utanç değil, gurur kaynağı olmalıdır. eşcinsel evlat sahibi ebeveynler evlatlarının farklılıklarıyla, onların heterolardan çok daha fazla gelişmiş olan insani özellikleriyle ne kadar gurur duysalar azdır diye düşünüyorum.
onların benimle gurur duymasına ihtiyacım yok.
erken romalılar famulus terimini hane içi köleleri tarif etmek için kullanıyordu ve familia bir erkeğe ait olan kölelerin toplam sayısı anlamına geliyordu. hâl böyle olunca erkek giderek üretim sektörünün içine, kadın da kölesi olduğu erkeğin mülkiyetindeki çocuklara bakma görevinin içine çekildi. üremeye dayanan bu aile oluşturma baskısı zamanla daha çok katılaşıp bir göreve dönüştü ve normalleşti. doğal olarak üremeye dayanan bu oluşumu gerçekleştiremeyecek olan eşcinsel köleler kendilerini bir utanç kaynağı olarak görmeye başladılar ve öncülerimiz bu utancın aslında inşa edilen bu aile kavramından dolayı olduğunu anlayıp isyan bayrağını çektiler.
aile kutsal değildir. aile, bir mülkiyet ve üyelerine bir mülkiyet edindirme kurumudur. o yüzden hâlâ bu çağdışı kurumu kutsayanların bizi utanç kaynağı olarak görmeleri bizim için bir mutsuzluk kaynağı olmamalı.
bir eşcinselin eşcinsel olduğu için hissedeceği utancını sebebidir.

bu utanç masum değildir, anlaşılabilir de olmamalı. çocuğunu kaynağı olduğu bu duyguların utancına mahkum etmek, bunalımlara intiharlara sürüklemektir.
bunca baskıya, zorbalığa ve yalnızlığa rağmen hayata tutunabildiği için gurur duyulması gereken evlattır. utanmaları gereken şey evlatlarının var oluşu değil, ona zorbalık yapanların zihniyeti olmalıdır.
eğer yöneliminizi sizden ögrenirlerse
aile olaya bir nevi yen içindeki kırık kol olarak bakabilir.

yöneliminizi başkasından ögrenirlerse o zaman utanç ve ilk kendilerinin öğrenmemesinden dolayı kızgınlık yaşayabilirler ailenize bunu yaşatmayın.

her şeyi sizden duymaya hakları var. birinin sizin hakkınızda konuşması ihtimaline karşı hazırlıklı olurlar.

ayrıca utanç duygusu onları bağlar, sizi değil.
bir ailenin eşcinsel evladına yaşattığı korku ve diğer tüm hislerden bahsedelim:!