çilekeş

'' sonsuzluk önümdeydi hep, ama gidemedim senden uzağa.'' diyen gruptur.

(bkz: kendimden geriye)
grup üylerinden ali güçlü şimşek(gitarist) ve görkem karabudak(vokal) ve kreşin davulcusu emrah atayın oluşturduğu bubituzak adlı yeni projeleri vardır. yaptıkları tür biraz daha deneyseldir ama güzel işler çıkacak gibi. son oluşumlarıyla tam bir peyote grubu olmuşlar ama ben çok beğendim yakışmışlar.

orhan babanın arabesk klasikleri arasında yer alan eseri.
tasavvufta çile döneminde bulunan derviş
geçen günlerde youtube'un 2000'ler bölgesinde gezinirken kendimi bulduğum gruptur. dün nereden başladığımı tam olarak hatırlamıyorum (hayır harun kolçak gir kanıma'dan başlamadım) ara sıra garip bölgelere girmiş olsam da kendimi bir anda üçnoktabir'de buldum dediler ki'yi dinlediğim zaman ''oha lan ben üçnoktabir'in albümünü mp3 playerımda sömüre sömüre ezberlemiştim'' şeklinde buldum. tabi üçnoktabir diyince dediler ki ile başlanır ve barda filmi ile devam edilir. dinledikten sonra ''ulan bu benim psikolojimi çocukken bozan film şimdi neden böyle olduğumu anladım'' moduna girdim ve bir daha barda filmini izledim. neyse bu sefer etki etmedi ne kadar bozulmuş olduğumu tescillemiş oldum. ondan sonra çilekeş fırladı y.o.k. albümüyle. ''al işte mk şimdi sıçtın ne leş ne ergen bir gençlik yaşadığını gör'' dedim kendi kendime ve albümü dinlemeye başladım.

işin garibi o kadar da kötü değildi hatta iyi sayılabilirdi. özellikle siyah ve kendimden geriye baya bir şey hatırlattı yalnız ve soğuk ergenliğimi çekilir kılan şeylerdenmiş. mp3 playerımın diğer çer çöplerini bulmam dileğimle kendimi orada bıraktım. küçük bir philips mp3 çalar ve 10 liralık bir kulaklık (hele ki kulaklık pamukçukları da olursa) bir çocuğun hayatını nasıl sürdürmesine bu kadar yardım edebilirdi hala şaşkınım.