hapşırırken insanlıktan çıkmak

hapşırırken koca bir mahalleyi inletme ve etrafa partikül yağmuru yaşatma eylemidir. bu tür insanlar 8 şiddetindeki sesli hapşırıklarına rağmen hiçbirşey olmamış gibi hayatlarına devam eder ve bizi sinir ederler...

(bkz: evlerden ırak)
bi keresinde azı dişimi kırmışlığım vardır.taşaklara kramp girmesini hiç saymıyorum bile
kadıköy rıhtımdaki baylanın olduğu sokakta kendimi kaybedip çok yüksek sesle hapşırdıktan sonra çevrede bir sessizlik oluşması, ve bir kadının ''o neydi yağ'' demesi tanrını yer yüzüne inip hapşırmak için benim bedenimi seçti sonrada defolup gitti.
bir nevi "meleklere karışmak"tır.
zira, "hapşırmak rahmandandır, esnemek şeytandandır" mealinde bir hadisin olduğu rivayet edilir.
zaten bu sebeple hapşırdıktan sonra "elhamdülillah" denmesi adettendir.
sümük kabarcıkları, hava dolu kabarcıkları yüzünden olduğunu düşündüğüm olay, genelde çocuklarda görülmesine rağmen yetişkinlerde görülen tipi daha malign bir yapıya sahiptir.
alerjik bir bünyeniz varsa bir o yana bir bu yana bir aşağa kendinizi ordan oraya atıyormuşçasına dans ediyormuşçasına savrulmak.
hapşıramamaktan daha kötü bi şey değildir.