le fabuleux destin d amelie poulain

jean-pierre jeunet'in harikulade filmi. türkiye'de sade "amelie" olarak gösterime girmiş. başrollerde audrey tautou ve mathieu kassovitz var. fransız sinemasının en iyi filmlerinden biridir -eh, bir de duygusal hanımkızların, erkeklerin de sayesinde overrated bir hale de gelmiş. filmi izledikten sonra amelie halet-i ruhiyesine bürünen kızların dolanmasına neden olmuş zamanında.
harikulade bir filmdir; o ayrı.
çok güzel lakin bir o kadar da güzel olmayan filmdir. yani iyidir hoştur fakat çılgın atmamaktadır. kanımca filmin en güzel kısmı, amelienin babasının bahçesindeki cücenin gezileri ve fotografları üzerinden anlatılmak istenenlerdir.

öptüm, kib.
2002 yılında 5 oscar'a aday gösterilmiştir fakat kazanamamıştır. bunun nedeni ise o dönem bayağı iddialı filmlerin olmasıdır tabi ki...
müziklerini yann tiersen'in yaptığı çok güzel bir filmdir.
fransız sinemasını en iyi özetleyen dünya sinema tarihinin en haksız ilgiyi almış uzun metraj. amatörce işte yani yok olmamış, oldukça yavan.
her izlendiğinde moral düzelten, umut aşılayan film... aynı etkiyi herkeste göstermiyor da olabilir gerçi, bilmiyorum. ama ben mutlu sonları seviyorum. kendinde değişecek cesareti bulan insanları, resmi, enginar kalbini, birini mutlu etmek için yazılmış sahte mektupları da... hatta bu kadar abartılmış olmasa daha da severdim belki. *
masalsı anlatımı ve efsane müzik leriyle izlenesi film, filmin atmosferi cidden sihirlidir istemesen bile seni zorla içine çeker. ..
herkesin mutlu olmasını kendine düstur edinmiş, amelie'nin * maceralarının anlatıldığı film. film ziyadesiyle şeker tadındadır. hatta öylesine yoğun bir şeker aromasına sahiptirki bir süre sonra şekerden genziniz yanmaya başlar. amelie'nin başarısı ve başarısızlığı da bu noktadan sonra başlar. içinizin bir tarafı filmin pozitif ve naif yanıyla mutlu olurken, öbür yanı amelie gibi bir karakterin günümüz kapitalist sisteminde deli damgasını yiyececeğini ve belki de sonunda intihar edeceğini bilir. kanımca filmin en güzel sahnesi, amelie'nin sevdiği çocuğun kendisini tanımaması sonucunda suya dönüşüp yere döküldüğü andır. sinemanın büyüsü dedikleri şey belki de bu sahnede gizlidir.

ps: bu filmin müziklerini sevmeyenleri dövüyorlarmış.
en sevdiğim kısmı amelie'nin zevk aldığı küçük şeylerin anlatıldığı sahnedir.
filmin müzikleri efsanedir. yann tiersen başlı başına bir şaheser yaratmış soundtrack konusunda. ayrıca al bowlly'nin guilty şarkısı da harika oturmuş filme.
insana yaşama sevinci veren bi' filmdir bana soracak olursanız. ne zaman ağır bi' depresyon yaşasam oturup izlerim.
-amelie mucizelere inanır mısın?
-bugün değil
türkçesi ; amélie poulain'in masalsı kaderi'dir.
defalarca izlediğim izlemeye doyamadığım fransız filmi. soundtrackleri zaten bambaşka bi güzel. hayatımın filmi diyebilirim. bir diğeride "barfi". beni çok mutlu eden filmlerdi.
--- spoiler ---

tüm hikaye lady diana'nın ölüm haberinin televizyonda gösterilmesiyle başlar.

--- spoiler ---

(bkz: ve olaylar gelişir)
ellerinden gelse pembiş sıçacak muhafazakar twitter manyağı ilgi orospusu türbanlı bacılar yüzünden muhabbetine dayanamadığım efsane film.

bunlar olaya el atana kadar 3 kere izledim neyseki.