aktifsipasif

broadway müzikali nine'nın 2009 yapımı filminden, penelope cruz'un yürek hoplatan performansı ile göz doldurduğu, havaya sokan parça.

guido, pronto
signore contini, telephone
go ahead

guido, i was lazing around my bedroom
when an idea occurred to me
i thought you might be
wondering about guido

who's not wearing any clothes?
i'm not, my darling
who's afraid to kiss your toes?
i'm not

your mama, dear, is blowing into your ear
so you'll get her loud and clear
i need you to squeeze me here
and here and here

is something wrong?
um, i'm not sure, it's about my film
it's from the vatican
go head, mon signore

coochie, coochie, coochie coo
i've got a plan for what i'm gonna do to you
so hot, you're gonna steam and scream
and vibrate like a string i'm plucking

kiss your fevered little brow,
pinch your cheeks till you say, "ow"
and i can hardly wait to show you how

guido who won't care if you come to me tired and over-worked?
i won't, bambino
who knows a therapy to beat what you can get from me?
i don't

but this will have to be enough for now
guido, ciao
i love you, guido

bugün gerçekleşmiş bir olaydır, öğrenci kollektiflerine mensup bir grup öğrenciye ev ziyaretine gidip, öğrenci evi bulaşığı yıkamıştır. bizim öğrencilik zamanlarına denk gelseydi yanmıştı efendim. salondan yatak odasına bulaşık konseptli ev.

haber linki: http://odatv.com/n.php?n=evi-basildi-bul...

edit: öğrenci evi değil öğrenci kantiniymiş.

(bkz: chris pratt)

fotoğrafını gördüğüm yerde erekte oluyorum.*

aha. işte bu benim. vallahi de benim, billahi de benim. heteroflexibleymişim lan ben.

"silin gitsin, unutun, yok edin" benzeri düşünceleri anlamakta zorluk çekiyorum. öncelikle bu geçmişe dair olan şeyler çoğunlukla ilişkilerinize dair olan şeylerdir. herkesin yaşadığı ilişkisi kendine göre elbet ancak sırf zamanında kötü bir şeyler yaşandı diye hem o fotoları hem de o insanı hayattan silmeye çalışmak hayatın kendisine yapılan bir saygısızlık gibi geliyor. eğer kişiler yaşadıkları olaylarla ve kendileriyle yüzleşmeyi başarabildiyse bence o fotolar bir zaman sonra o iki kişi tarafından mutlu bir şekilde anılabilir de. ha tam tersi de olabilir ama bu benim tercih edebileceğim bir şey değil. eğer güzel anılar yaşandıysa bırakın güzel kalsın. önemli olan yüzleşebilmek ve bazı şeyleri aşabilmek bana kalırsa. böylece kimse acı çekmek zorunda kalmaz inanın. hayatın size ne getireceğini kimse bilemez sonuçta.