mesir macunu

hiç sevmem, aramam, etmem. lezzet paletimde yeri yoktur. ama cezerye, işte ona varım...
halen yemediğim ama merak ettiğim mamuldür.
ben cezerye severim. beni götürün şehriye, lakin ara ara kardeşine...
yedi ve bir etkisini göremedi.
bol baharatlı ve hoş bir tadı vardır. ama, öyle tek yiyişle roketleme etkisi yoktur dostlar!
çünkü, sindirime ve gıda takviyesine dayalı gelişmelerde "turbo" çalışma olmaz. ağır ve birikimli etki eder. (birkaç hafta yenilmesi gerekir en azından)

ben de cezeryeyi tercih ederim...
bir kere meraktan performanstan 1-2 saat önce yediğim ve bana tavşan model enerji patlaması yaşatan macundur. *
twitter'dan bir takipçim taaaa manisalardan göndermiş. ilk kez tatmış oldum güzel aşırı kesif baharatlı ve dil yakan bir hali var. ama ambalajı öyle seksi ki kendini yediriyi valla. miyok.
ne feminizm ne dünya savaşı.

üremeyi kontrol etmek istiyorsanız mesir macununu yasaklayın.

hayatımda iki kere yedim, ben belimin^^ bu kadar sık çalıştığını hatırlamıyorum.
manisalı bir beyim. oburiks misali kazana düşmüş gibi düşünün beni. çünkü biz hep bununla büyüdük oralarda. kısacası, çekiciliğimi ve ateşimi bu macuna borçluyum. kıps.

(bkz:çünkü sen kazana düştün)
dişlere yapışan tuhaf şekerleme. tatlı türü şeyleri sevmeme rağmen mesir macununu hep yadırgamışımdır, tercih edemiyorum.
ciğnemeyin yalayın emin :))