sevgiliden ayrılma sebepleri

insan ayrılmayı kafasına koymuşsa bahane çooook
listebaşı aşırı ilgi ile aşırı kıskançlık olarak belirlenebilecek sebepler silsilesidir.
sıkılmak, ilişkinin monotonlasmasi, eski heyecanı duymamak.
sevişmenin ilk günkü heyecanını koruyamaması, yetersiz kalması.**
sözlüğe üye olmaması, azmedip yazar olmaması, sözlüğün çiftleri başlığına adımı yazdıramaması.

valla ben resti çektim, ya üye olacak ya da beni unutacak!

(bkz: ezik miyim ben)
başlarda farkedilmeyip, sorun olarak görülmese, kıskançlık olarak adlandırılsa da, kendi yaşam alanını olabildiğine genişletirken, sizinkine de olabildiğince müdahale ediyor, kısıtlıyor olması. kısacası bencil olması.**
uyumak üzere uzanırken saçını elletmemesi ...
en klasik yalanları;
"eski ilişkimi unutamıyorum, senide üzmek istemiyorum" bunun bir diğer varyasyonu da "eski sevgilimle yeniden denemeye karar verdik"*
"senin için ben doğru kişi değilim"
"bence artık devam etmeyelim"
"sen çok iyisin hatta benim için çok fazlasın, ama arkadaş olalım"
bütün bu ve bu gibi sebepler ayrılık gerekçesi olarak son konuşmada geçer ama altında kim bilir ne sebepler vardır da bunlar yontulmuş hazmı kolay kalıp cümleler.
kafada bittikten sonra milyonlarca neden bulunabilir. ama en random nedenlerden birisi heyecanın bitmiş olmasıdır.
aldatıldıysan dünyanın sonumu ben affedebilirim ,yalan mı söylüyo sikleme,heyecan mı bitti al eve bakıyım bi salıncak gör bakalım heyecanı...
sana layık olmadığımı anladım gibi absürd nedenlerden dolayı yaşanan durum
o umutsuzdu ben mutsuzdum. huzur lazımdı bize .
ilk sevgilimle, ondan önce yapmış olduğum tüm haltları anlattığım ve bunu kıskandığı için ayrıldık ve barışmak için yapmadığım şey kalmadı (şiir yazma, gazeteye ilan verme, krla tv'den alt yazı geçirtme) ikinci sevgilimle de hayata bakışlarımız farklı olduğu için ağlayarak ayrıldık hala arada telefonla birbirimizin halini hatrını sorarız iki eski sevgilimle de, benim için dünya bir yana onlar bir yana...
eften püften sebepler ayrılma sebebi olmaz çoğunlukla bu eften püften şeyler birikir birikir ve dağ gibi olur. koca bir sebep olur tek başına. ve sonra: ayrılmanın vakti geldi; çanlar her birimiz için çalıyor. brokeback mountain, serseri mayınlar ya da prayers for bobby yardımcı olmuyor böyle zamanlarda. daha sıradan olmak hissi ve daha az acı çekmenizi sağlayacak ancak yine de acınızı unutturmayacak filmlere ihtiyaç duyarsınız. çocukken brt(?) adında bir kanal vardı. cumartesi ve pazar sabahları, sanki hafta sonu sabahları için özellikle çekilmiş, romantik genellikle kış ya da sonbahar, bazen mevsimsiz filmler yayınlardı. onlar derman olur. bugünlerde tv2 bu görevi çok güzel görüyor.dediğim gibi bir heyecan ve terleme, yoğun düşünme olaylarını bastırsa da mesafeler, kişisel buhranlar sonucunda burun buruna geldiğiniz birbirini seven iki kişinin nasıl oldu da birbirine yabancılaştığı sorusunu sormaya devam edersiniz.

evet: budur. tüm ayrılma sebepleri yabancılık çekme ve yabancılaşma. geri kalan eften püften.
aldatma olabilir, heyecan bitmiş olabilir, hayat görüşleri artık hayatları paralel olarak sürdürmeye müsade etmeyecek şekilde başka yönlere bakar hale gelmiş olabilir, sözler söylenmiş ve her şey bitmiş olabilir.
-neden arkadaşlarınla vakit geçirdiğinde beni unutuyorsun?
-aradım neden açmadın?
-ben evdeyim sen neden dışarıdasın?
-beni artık eskisi gibi sevmiyosun.
-seni kıskanıyorum napabilirim.
-ben sana güveniyorum ama başkalarına güvenmiyorum.
-bugün senin ayakkabını giydim.
-sana yemeğini ben yedircem. hadi aç bakalım ağzını. mmmmm
-aşkoooooıııımmmmmm.
diyebilen sevgili; hadiii öptümm çokk bi ara kısmetse görüşürüzz....
  • /
  • 3