kamera arkasında yönetmenler, konu olarak çok zor bir film olduğunu ve etkileyici olabilmek için görselliğe çok önem verdiklerini anlatıyor. başarılı olmuşlar da. homofobik olduğunu tahmin ettiğim bir kişiye tavsiye etmiştim bir yıl önce, ve geçen bu bir yılın sonunda hala izlediği en güzel filmlerden biri olduğunu söyledi.
beyaz ojeli, beyaz rujlu komple beyazlar içinde bryan adams görselleri ile sanatçının artık eşcinsel olduğunu gizlemediği hatta haykırdığı parçası.
90'lar sonunda chicane ile ortak elektronik albüm yapan ve iyiden iyiye o dönem popüler müziğe bulaşan şarkıcının, nadir bulunan öbür türlü şarkılarından biridir.
gitmek istediğim tek festival. o kadar güzel ve ilgi çekici geliyor ki anlatamam. o atmosferi fotoğraflardan dahi görmek heyecanlandırıyor. sanat dolu bir ortam.