yalnız yaşamak

aşırı sevdiğim ve gittikçe daha da çok alıştığım eylemdir. derler ya insana bir başkasının gölgesi bile ağır gelebilir diye; tam olarak öyle olmaya başladı. belki bazı obsesyonlarım belki de aşırı bireyselleşmemin bi nedenidir, bazen 3, 4 saati geçen misafirliklere bile katlanamıyorum.
yazarların yazdığı: kalabalıklar içinde hisedilen yanlızlığa kıyasla...
özdemir'in okuduğu: yer var (kıps)
2 senedir yaşadığım ve başlarda güzel görünse de kendi yalnızlığım ve pandeminin de getirdiği izolasyon hissiyle artık dayanamadığım/katlanamadığım bir eylemdir
bir süre gerçekten ihtiyacım var galiba.
sanırım daha mutluydum yalnız yaşadığım zamanlar.
yalnız yaşamayı mı yoksa yalnızlığımı mı özlüyorum, çözemesem de özlüyorum bir şekilde.
sex-date’lerinde en kritik sorudur. yalnız yaşanıyorsa bir sonraki adımın önü açılır :))
iğrenç birşey. yemek yerken üzülüyorum. yemeğini paylaşmamak çok kötü bişey. yalnız yaşadıkça geçimsizleşmeye başlıyor insan, sevdiklerine bile sabrı azalıyor. çoğu zaman telefonumu açmıyorum. enerjim çok düşük olduğundan karşımdaki endişe etmesin diye. yalnızlığı kutsayan entrylere gerçekten çok şaşırdım. ne sanıyorsunuz yalnızlığı, nasıl bir anlam veriyosunuz ona.
zordur ama alışınca inanılmaz kazançlıdır. özellikle ilk 4-5 gün ne kadar boş vaktiniz olduğuna şaşıracaksınız. sonraki zamanlarda da bu vaktinizi sürekli yapmak istediğiniz ama ertelediğiniz şeyler için kullanmaya başladıktan sonra yaşayacağınız kişisel tatmin duygusu sizi harika hissettirecek.

ayrıca kapı mı çaldı? canın kimseyi görmek istemiyorsa açma. telefon mu çaldı? sal gitsin. bulaşıkları şimdi yıkamak istemiyorsun, yarın sabah mı yıkayacaksın? çünkü keyfin öyle mi istiyor? istediğinde yaparsın. evini bir başkasıyla paylaşsaydın belki de çeşitli nedenlerle o an o işi yapmak zorunda kalacaktın. kısacası bu dünyada her şey tamamen sizin istediğiniz gibi gelişiyor.

tabii bu demek değildir ki aman sakın kimseyle konuşup görüşmeyin. canınız elbette insan sesi duymak isteyecek. öyle zamanlarda dostlarınızla manitanızla ailenizle fakbadinizle vs dilediğiniz gibi vakit geçirin mutlaka. yalnızlığın dozunu kaçırırsanız depresif bir ruh hali kaçınılmaz oluyor. aman dikkat efenim. sevgiler...
öncelikle bir konuda anlaşalım. ok, mutlu, iyi anlaşan insanlarla beraber yaşamak kesinlikle daha keyifli bir şey ama birbirleriyle gerginlik yaşayan kişilerle beraber yaşamaktansa da tek başına yaşamak çok daha iyi bir şey. bu nedenle çok iyi anlaştığınız insanlar yoksa veya onlarla beraber yaşamanız mümkün değilse, en azından kavgasız gürültüsüz, huzurlu bir ortamda yaşıyorum, bana karışıp duran, bana zulmeden bir aile yanında yaşamak da vardı diye de düşünebilirsiniz. hayat sonuçta biraz da olaylara nereden baktığınızla alakalı.

örneğin ben ailemle yaşamak beni iyice delirtmeye başladığında ayrı bir eve çıktım, bizimkilerin evine ne zaman gitsem "iyi ki buradan ayrılmışım, ne kadar depresiftim bu evde" diyip duruyorum.

ayrıca tek yaşamak demek yalnız yaşamak demek olmayabilir, sevdiğiniz insanları evinize sık sık çağırabilirsiniz. gerçi bu pandemi döneminde biraz yaş oldu bu iş ama, elbet geçecek.

gönlünüzü ferah tutunuz.
insanın en büyük başarılarından biridir bence. insan evrimleştiği milyonlarca yıl boyunca yalnız yaşamak hiç bu kadar yaygınlaşmamış, bu kadar normal kabul edilmemiştir sanırım. evde özgürce hareket etmek, istediğin kişileri eve davet edebilmek, istediğin zaman eve girip çıkabilmek. özgürlük duygusunu iliklerinize kadar hissettirir yalnız yaşamak.
  • /
  • 3