yalnız yaşayan gay

gelin de evimi şenlendirin ayıcıklar, gün yapalım.
arka plan müzik önerisi: misafir ol ve gel bana borekler açarım sana.
hasta olunduğunda çok zor olan yaşam tarzı..

fenalaşırsın,seslenmek istersin içeri ama seslendiğinde gelecek kimse yoktur...sürünerek çıkarsın..sürünerek su içersin..
konuşmak ister paylaşmak ister, geceleri daha da zordur iletişim kuramaz libidolar tavan yapmıştır geçmişini düşünüp saatlerini üzülerek geçirdiği ile kalır.
yalnız yaşıyorum zannederken sapıtık bitki hobim yüzünden artık yalnız olmadığıma kani olduğum durum. zira balkonun her yerini, zemini dahil saksılarla, toprakla vs doldurup tüm yaz adım atamadığında*, salonda kaktüslere vs basmamak için akrobasi yaptığında anlıyorsun. hayvan beslesem daha yalnız olurdum herhalde.
2 yıl öncesine kadar beni tarif eden durumdur ve özlediğimdir. yalnız yaşamaya alıştıktan sonra başkaları ile aynı evi paylaşmak ve bu fikre alışmak çok zor geliyor
evinde bitkiler, muhakkak bir kedi ya da köpek, bol cd ve kitap vardır; genelde...
eğer iyi bir karmanız varsa şahane olan olaydır. mesela benim gibi iyilik yumağı, yardım severlik kumkuması biriyseniz hasta olunca yardımınıza koşan çok olur.

en zor tarafı ise kışın gelen doğal gaz faturasını bi başınıza ödeyecek olmanızdır.
yaşıyorum işte ne oluyor ki. bazen güzel sıklıkla da acı verici oluyor.
sevgilisine haftasonu kaçamaklarından daha fazlasını sunma potansiyeline sahip olan arkadaştır.
aklının bir köşesinde hep kullanılıyormuyum şüphesi taşıyan arkadaş..
  • /
  • 2