bir kitabın sonunda ağlamak

bir kitabı kitap yapan da bu değil midir? sonunda ağlamak; mutlu olmaktan daha keyifli bir his. ayrıca hikayenin ne kadar uzun soluklu olduğunu da belirtir. insanlar da öyle değil midir, bir hikayeleri vardır, sona erer, sonraları birileri ağlar. ölüm dedim ölüm.
ağlak yurdum insanının her şeyin sonunda ağlama isteğinin edebiyata sıçramasıdır. tamam ağlarız da, sonunda ağlamak kitabı kitap yapmaz! buna dikkat!
memleletimin güzide insanları genellikle kitap okumadığı için konu kapanmıştır. ancak sülüman halvette hürrem'i aldatırsa ağlarlar.
fareler ve insanlar.. filminin de sonunda ağlamıştım kitabınında. bir de boğaz çocuğu isimli kitap bitiyor diye üzülüp son 10 sayfasını 1 ay okumamıştm. evet meraktan çatladım.
boranın kitabı.. ayşe kulin.. her sayfası her satırı ayrı hüzün..
orta okuldaydım (o zaman öyle deniliyordu) yüzüklerin efendisi serisini okuduğumda, büyüleyici bir kitaptır benim için. ama gelin görün ki cücelerin kadim şehrinden geçerken gandalf'ın karanlığa düştüğü yerde, uzun süre ağlamıştım. ''şimdi frodo ne yapacak'' düşüncesi beni kahrediyordu.
üçüncü kitap itibarı ile harry potter serisi çok ağlatmıştır beni. *

--- spoiler ---

*üçüncü kitap: sirius black in masumiyetinin kanıtlanamamasına ve dolayısıyla harry nin dursleyler ile yaşamaya devam etmek zorunda kalmasına.
*dördüncü kitap: cedric diggory nin ölümünden ziyade dumbledore un yaptığı anma konuşması duygulandırmıştı ama ben beşinci kitabın daha çıkmadığını duyduğumda ağlamıştım.
*beşinci kitap: sirius black in ölümü çok üzmüştü, ayrıca bellatrix den nefret etmiştim. *
*altıncı kitap: dumbledore un boku bokuna ölmesi. *
*yedinci kitap: hedwig, deli göz moody, tonks, lupin, dobby, fred weasley ve severus snape in ölümleri de ağlamama sebep olmuştur.

--- spoiler ---
ali ile ramazan - perihan mağden