hayatınız bir roman olsaydı giriş cümlesi ne olurdu

resim çizmeyi çok severdi , eğer bi yeteneği olsaydı ...
ilk önce ayakları gelmişti...uzun süre ayak fetişisti olmasını buna bağladı.
en zor şeydir alfayı yazabilmek; ilk notayı çizebilmek ve ilk heceyi üfleyebilmek!
o yüzden zorlanıyor insan. yıllarca düşünülebilecek bir şey aslında...
ama, belki de şöyle olabilirdi benimki:
" aile açısından en şanslı, fakat, iş ve aşk talihinden dolayı bu galaksideki en şanssız fanilerden birinin hikayesidir bu..."
okuma bence hep dram var lan...
söyleyemediklerimi yazıyorum, yazdıklarımı saklıyorum, hepsini unutuyorum sonra.
bir varmış bir yokmuş... ama bu hikaye sandığınız hikayelerden değilmiş. öylece sıradan bi insanın mutlu olma çabasıymış bu..
artık seni düşünerek mastürbasyon bile yapmıyorum, çünkü bu çok üzücü: bir aşk hikayesi.
hiçbir şeyden haberi olmadan, çimenlerde koşturan, bitkileri okşayan, toprak ve su ile vakit geçirmeyi seven, fazla arkadaşı olmayan, ama zamanı güzel geçirmesini bilen, her zaman hayata olumlu bakan küçük sphynxinator'ü çok ilginç zamanlar bekliyordu. bu saydıklarımın tam tersi bir davranışa bürünmesini daha sonra çevresindekiler hayretle izleyeceklerdi. ama kimse umursamayacaktı. *
"hassas ve kırılgandır, dikkatli okuyunuz"
"sonu gelmemiş bir hikayenin başını kim seçebilir ki aslında."
sizlerin hepsi de sizlere ömür.
wierd olurdu sanırım ya da freak de güzel olabilirdi.
there lived a certain man in turkey long ago
he was big and strong, in his eyes a flaming glow
most people looked at him with terror and with fear
but to ankara bears he was such a lovely dear
he could preach the quran like a imam
full of ecstacy and fire
but he also was the kind of teacher
bears would desire
*
"beni cam kırıklarıyla anımsasın insanlar, savrulan bir yaprak hüznü
ve dağınıklığı ile... "
aldanma çocuksu mahsun yüzüne*.
"geldi yine tipini siktiğim."
bir ihtimal daha doğarak sonsuz ihtimalleri beraberinde getirdi; her şey olabileceğini sanıp hiçbir şey olamayan bir ihtimal daha...