hıdırellez

türklerin mevsimsel bayramıdır, hızırın gelişi kutlanır. hıdırellez günü 6 mayıstır ancak ateş yakma gibi olayları 5 mayıs gecesi gerçekleştirilir. gül ağacına kırmızı kurdeleyle dilekler asılır dibine istenilen şeylerin modelleri bırakılır, ateş yakıp dilek tutarak üstünden atlanır.
yiyecek kaplarının ağzı açık bırakılır, ambar kapıları açık bırakılır, para keseleri açık bırakılır. *
her sene ahırkapı'da kutlanıyordu. sultanahmet'te toplanıp çalgıcı çingenelerin (ben bu "roman vatandaşlarımız"dan hiç hazzetmedim) arkasından ahırkapı parkı'na iniliyordu fareli köyün kavalcısı modunda. güzeldi.
ahırkapı şenlikleri derneği iptal etti sonra organizasyonu. bu sene parkorman'da kutlanacakmış.

https://www.facebook.com/events/326807730702085
şamanist gelenek ve göreneğin islamla birleşimiyle günümüzde son halini almış olan anadolu ritüeli ispatı için ;
1: islamiyette doğa nesnelerine tanrısal meziyetler atfedilmez edilemez ancak hıdırellez de deniz dağ orman çok büyük saygı görür dolayısıyle şamanist
2 : adını hızır ve ilyas peyamberlerden alır ve şamanizmde ne hızır ne hıdır ne de ilyas diye isimler yoktur dolayısıyla islami.
goran bregovicin muheteşem ağıdının ismidir aynı zamanda.

"bu gece beş mayısı altı mayısa bağlayan gecedir...
hızır'la ilyas her yıl dünyanın bir yerinde buluşurlar. onlar o yıl hangi yerde
buluşmuşlarsa orada bahar bir başka türlü patlar, o yıl çiçekler daha bol, daha
büyük, her yılkinin birkaç misli iri açarlar. arılar daha renkli, daha kocaman
olurlar. ineklerin, koyunların sütleri daha bol, daha besleyici olur. gök daha
arı,daha başka mavilenir. yıldızlar daha irileşir, daha parlaklaşırlar...insanlar o yıl daha sağlıklı olurlar, hiç hastalanmazlar..."

yaşar kemal-binboğalar efsanesi

bu gece hızır'la ilyas buluşacak. çok geç olmadan bir dilek tutun.kendiniz için, sevdikleriniz için, tüm insanlar için...

tanım: hızır'la ilyas'ın buluştuğu ve tüm dileklerin kabul edildiği varsayılan, bazıları için ise ise baharın gelişinin kutlandığı gün.
hepimize kutlu olsun!

dileklerimizi, iyi niyetlerimizi gömdüğümüz gece. baharın bolluğunun ve bereketinin hepimize güzellikler getirmesini ümit ediyorum. ufak bir kese içine dileklerimi yazdım, pirinç koydum bir fiske, bir de para attım gömdüm. sabah erkenden çıkaracağım ve en kısa zamanda yazdığım dilekleri suya bırakacağım. ***

sabah erkenden ağaçlar üzerindeki damlaları toplayarak bir de hızır mayası yapmak isterdim ama o olaydan geç haberim oldu. yaşamaya devam edebilirsem belki seneye...
yıllarca annemle bahçede gül dallarına ev dileklerimizi astık, diplerine çakıl taşlarından evler yaptık çatısı olan (adana da ne alakaysa çocukluk işte) bıkmadan usanmadan her sene. sonra bir evi oldu, annem çok mutluydu, tavukları, gülleri ve meyve ağaçları vardı, sonra annem hasta oldu, bahçesine inemedi artık tavukları aç, gülleri susuz biz hastane kapılarındaydık.
sonra annemle eve döndük, o soğuk ve hareketsizdi. güllerine baktım biraz solgun ama hayattalardı, söktüm hepsini. tavukları serbest bıraktım.
şimdi onun küçük bahçesinde yine gülleri var.
ve ben...
hala her hıdırellezde bir anne çizip asıyorum gül dalına; kısa, şişman, şalvarı çiçekli, tülbenti oyalı, gülleri ve tavukları seven.
bıkmadan usanmadan her sene...