intihar etmek

gerçek hayat o kadar sıkmıştır ki artık öff intihar etsem her şey bitsin yeter ki şu içimdeki acı,kader bitsinde rahata ersem diye düşünürsün.
oyle bir istiyorum ki olmeyi kurtulmak falan istiyorum ötenazi hakkim olsa kullancam o derece
ölüm bir son olabilir mi hiç ? başlangıcı ölüm olmayan bir hayatın sonu ölüm olur mu hiç ?
ölüm bir kurtuluş mu ? diğer tarafta ne olacağını kim bilebilir ?
tezer özlü'nün yaşamın ucuna yolculuk adlı kitabından bir kenara not ettiğim bazı cümleler (seçtiğim bu cümleler italyan yazar cesare pavese'nin intihar ettiği şehri ve o şehirde çokça bulunduğu mekanları gezen özlü'nün hayranı olduğu yazarın intiharıyla ilgili kendince yorumları) :
"bu koridorlar -burada bahsettiği koridor pavese'nin intihar ettiği otelin koridoru-, ölümden geri dönüşe olanak tanımayan, dar, karanlık, uzun, boğucu, yalnız, acı, acımasız koridorlar."
"...yalnız ölmek için değil, ölüme hazırlanmak için de. bunlar uzun uzun düşünülerek yaşanılmış yerler:..., torino'nun yalnız ve ılık yaz akşamlarında uzun uzun yaşanılmış, hazırlanmış bir intihar bu."
"'ölüm bir şey değil. ölüm hiçbir şey değil.' diyor svevo son olarak. ya intihar."
"...bu mektuptan sonra 'unita' gazetesine gidiyor. ölüm haberini verecek yazı için fotoğrafını da kendi seçiyor. yavaş hazırlanmış, yıllar boyu yaşanmış bir intihar."
imkansız bir aşkın yaşattığı duygulardan kurtulmak için başvurulabilecek en etkili yöntem.
herkesin öleceği bu filmde sonunu beklemeden filmi kapatmak gibidir. daha dur bi sonunda ne olacak izleyelim.
"yapmayın, etmeyin kardeşim" dediğim eylem.
ruhumu daraltan başlıktır insanların acılarını hor görmüyorum ama az biraz güçlü olun be kardeşim.
eğer istenmediği ve istemediği çevresinden kaçış yolu yoksa tek çare olabilir.
türkiye'deki her bireyin bir kerelik de olsa düşündüğü eylem.
artık gücüm kalmadı ne bir dost ne bir arkadaş hiç kimsem yok ben bile kendimi sevemezken ve de kendi kendimden nefret ederken aynalara bile bakamazken hayat hiçbir tat vermiyor artık kimse de yardım elini uzatmiyor
  • /
  • 5