sanat filmi

tamam kabul edelim, hepsi de çok sıkıcı ve bunalımlı olmaz, ama maalesef ekserisi böyledir. sıkıcı olmayanlarında da zaten süper sikiş dönüyordur, ondan sıkıcı değildir.
bir nasılsın sorusunun cevabını filmin sonuna kadar alamadığınız, eleştirmeni ayrı entel, kendisi ayrı entel, severi ayrı entel, ola ki aralarına düşerseniz ve feci sıkıldığınızı söylerseniz/belli ederseniz linç edilmeniz olası olan film türü. genellikle eleştirilerde bolca "çok sıtrong bir prezınsı var" veya "duyumsamak", "içselleştirmek", "yabansılamak" gibi kelimeler kullanılan, bir duvarın -biz fanilerin kesinlikle anlayamayacağı şekilde- yarım saat gösterildiği ve sonra sahnenin değiştiği, aksiyonsuz, üç kelime konuşma olsa aman ne çok konuşuyorlar diye eleştirildiği, bir kelime fazlasının fazla görüldüğü, imgelere, simgelere, donuk suratlara, boş bakan insanlara, karanlık ve kasvetli gökyüzüne dayalı ve bu öğelerden çokça barındıran, sevmenin bazılarınca "elit" sayılmanıza yol açacağı, evlerden ırak sinema türüdür. * *
bir sanatçı olarak izlemekten asla keyif almadığımı itiraf etmeliyim.