sevgiliyi kaybetmekten korkmak

korkuların en büyüğüdür aşk çerçevesinde*. insanı çırılçıplak hale getirir onsuz olmak, bir yanınız eksiktir. kaybetmek sorun değil aslında da yeter ki onursuz olmasın terk edilmek.
sevgili ile sınırlandırmadan (bkz: birini kaybetmekten korkmak) hissiyatını dile getirmek babında, anne ve babayı belki de yoldaşın olan kedini kaybetme korkusu da aklının en ücra köşelerinde saklanan travmaları harekete geçirir niteliktedir...
korkulmaması gereken hissiyattır lakin zamanla korkularından korkar olmak leveline yükselebilir.

kaybetmekten korkarak sıkıntı yaşamak yerine güzel olanı yaşamak lazım. lakin bugün 40 senelik çiftler bile boşanabiliyorsa, sorgulamadan yaşamalı bazı şeyleri.
hemen herkeste olabilecek korkudur.ve de normaldir.
çünkü insanın gönlü başkasına da kayabilir,belli olmaz kalp yangınları.