sevgiliyle ortak bir müzik grubu kurmak

güzel olurdu. beraber turneye çıkmak filan. şarkıları birbirinin gözlerinin içine bakarak söylemek.
gördüğüm örneklere dayanarak söylüyorum, asla yapılmaması gereken bir şeydir. mutlu bitmez, en azından bu zamana kadar mutlu giden bir örneğine rastlamadım.
yapılmışı var. (bkz:matmos)
drew daniel ve martin schmidt san francisco'da deneysel müzik grubu matmos'u kurdular.

işte kanıtı:
ilk albümdeki ilk şarkıya klip çekildikten sonra aradan pek zaman geçmeden ayrılık olacağı için grup dağılacaktır. (ne pesimist adamım be.)
solo takılıp gurup kısmı için önce üçüncüyü sonra da adettendir diyerek dördüncüyü aramak daha mantıklı gibi.
kurulacaksa da gruba üçüncü kişiyi almayın. sonuç malum: izel çelik ercan
guzel fikir
birbirinize ait zamanınız olması
birden çok zevki tek noktaya odaklanmışken yaşamak
o sırada hayata dair baska hicbirsey dusunmezken
ben çalarım gerçekten.
bir müzsiyenin kariyerinde yapabileceği ilk 3. geri zekalılık bu olabilir. ilk 2'yi daha düşünmedim.