tırnak yemek

uzun süredir sahip olduğum iğrenç alışkanlıktı. 2006'da falan başlamışımdır ve aralıksız her gün yiyordum tırnaklarımı. bildiğin ısırıp çiğniyordum, yutuyordum falan. iyi dayanmış yine dişlerim. birkaç hafta önce ne olduysa bir anda yeme isteğim gitti. dişlerimi çok fena ağrıtıyordu, "böyle devam etmez, yeter artık kendine gel" dedim ve titreyip kendime geldim, yemeyi kestim. dişlerimin ağrısı geçti. şu an çok iyiyim, canım hiç kemirmek istemiyor. hatta şaşırıyorum, nasıl kemirmişim falan diye. bir şeyler değişmeliydi artık.
tırnağın kenarındaki eti yemek ile karıştırılmaması gerekendir.
parmakların gelişim ve güzelliğini bozan; metabolizma için de hayli zararlı olabilen; yıllar önce terk ettiğım zararlı alışkanlık.

bırakmak isteyenlere tavsiyem; önce sağlam bir manikür ile haftalık temizlik yaptırmaları. parmaklar güzelleştikçe yeme isteği azalıyor. acı cila ya da solüsyon da kullanmasınlar. manikür ve bakım sonrası en azından daha az yiyip zamanla terk edebilirler. bu şekilde çat diye tırnak yemeyi bırakmış biri olarak kişisel önerim.
1 yıl önce terk ettiğim iğrenç alışkanlık. dişlere zarar. nasıl kemiriyormuşum o da tuhaf ya.
ara ara bırakıp tekrar aniden başladığım şey. kimilerine oldukça seksi geliyor çünkü zeki insanlar genelde tırnak yermiş. bir yönetici de şöyle demişti, bir işi kesinlikle tırnaklarını yiyen birine veririm, her zaman alacağın dönüş daha kaliteli olur. beni de yemiş olabilirler ama bana denilenler böyle.