yavaş yavaş delirdim kimse bunu fark etmedi

ister yavaş, ister aniden yapılan eylemlerde 'hadi belki' zengin olmanın dışındakilerin kimsenin sikinde olmaması durumudur. başa gelen; içinden çıkılması zor durumu bağıra çağıra da duyursanız; müge anlıya da çıksanız; insanların umurlarından bir zap uzaktasınızdır. afrikada açlık var üzülürüz ama bizim ülkenin kendi borcu,işsizliği vardır; eşcinseller ötekileştiriliyor der utanırız; ama öte yandan hala sırf dul kadın olduğu için tecavüzcüye indirim uygulayan adaletsizlik vardır.sokak hayvanları yakılıyor diye insanlığımızdan utanırız; sokak çocuklarını önce sikip sonra iç organlarını satan vardır. hepimiz hrant dink; hepimiz trans fulya; hepimiz ahmet; hepimiz herşey olamayız; birimiz hepimiz için oluruz ama durumun çok acil, kişinin çok samimi,ucunun da bize dokunması gereklidir.
birimiz işinden nefret eder..
birinin ki rahattır diye ses etmez hem borcu da vardır..
birinin işi yoktur..
birinin hem borcu çoktur, hem işi yoktur..
ben kime üzüleyim, neye yanayım, kaça bölüneyim demeden steakhouse başlığını görüp karnımın acıktığını hissederim. o andan itibaren benim açlığım tüm dertlerimin ötesine geçmiştir.
yada hem işsiz hem borçlu olan (the dertleast), gelip geçerken kafasını kaldırır da doğadaki devam etme azmini görüp bir köpeğe su vermekle hayatına anlam katıp, düzenin parçası olmayı kabullenmeye başlayabilir.

aklıma "usulca delirdim, kimse farketmedi" intihar notuyla intihar eden kadını getirmiş başlık.