aileye açılmak

  • /
  • 8
reddedilmek, hasta olduğunun düşünülmesi, depresyon tedavisi başlangıcı... depresyona girdiğim bir dönemde açılmıştım... ve hala ailemle yaşıyorum, üniversite döneminde açılmıştım. tedavi devam ediyor 2015'den beridir...
muhafazakar bir ailenin ateist bir çocuğu olarak benim için imkansız olduğunu düşünüyorum, zira ateist olduğumu daha söyleyemedim gayim desem vururlar.
yaşadığımız ülke ve günümüz şartlarına bakarsak imkansız bir durumdur.. gerçekleştiği takdirde de alınacak cevaplar az çok aynıdır. bu sebeple gerekli olduğunu düşünmüyorum. bir de şöyle güzel bir şey var, daha açılmadan ailenin eşcinsel olduğunuzu anlaması. işte onlar allah'ın birer lütfudur.
evdeki sakin hayattan bıkıp; macera,kavga, gürüntü istiyorsanız eğer açılabilirsiniz.
(bkz:rahatlığın batması)
çok zorlu bir süreç. ilk tepkiler tabii ki aşırıya kaçacak ama bu ebeveynlerin eş cinsellikle ilgili bilgilerinin az olmasından kaynaklanıyor bence. en azından benim ailemde durum buydu. ben eşcinselim bunlarda benim eşcinsel arkadaşlarım diye karşılarına çıktığımda şimdi siz tren mi yapacaksınız diye sormuştu annem hiç unutmam. çünkü onun gözünde bu bir sapkınlıktı ama şuan öyle düşünmüyor. dünyaya bu şekilde gelişimin bi sebebi olmalı bunun da çevremdekilere bu konuda bilinirlik sağlamak olduğunu düşünüyorum. benim gibi düşünüyorsanız eğer bu aile ile başlar. çünkü sizi koşulsuz sevip kabul edebilecek bireyler ilk önce ailenizdekilerdir.
yıllarca oğlum diye size hitap eden babanızın bir anda şoka giriş hali
1- takıldığınız insanlar, takıldığınız mekanlar, ya da yaşadığınız ilişkiler ailenize anlatamayacağınız cinstense açılmanın bir anlamı yok.
2- ne yazık ki marjinal kesim ön planda. abartılı hareket ve görünümleriyle ön yargıları körüklemekten başka bir işe yaramıyorlar. o kesimin yarattığı imajla yüzleşeceğinizi unutmayın.
3- kendi taşıdığınız yükü başkalarının üzerine yığmak da bir çeşit bencillik. siz rahat edeceksiniz diye onları başkalarına karşı tedirgin edeceksiniz çünkü.

yine de drama sevenler deneyebilir. iyice ölçüp tartmak lazım.
neresinin drama olduğunu anlamadığım şey. siz dramatik şekilde açılıyor olabilirsiniz ama ben gayet normal bi şekilde açıldım.
heyecan istiyorsanız açılırsınız bence gereksiz
geçen hafta erkek arkadaşım geldi yurtdışında yaşadığı memleketten beni ziyarete. annemler zaten ben oralarda yaşarken beni ziyaret etmişler, erkek arkadaşım ile de tanışmışlar, çok da sevmişlerdi. şimdiki gelişinde de annem `sizi yemeğe çıkarmak istiyorum` dedi ve bir akşam beraber yemeğe çıktık, pek de güzel geçti. birbirleriyle çok iyi anlaşıyorlar, zaten benim sevgili kişisi herkesin seveceği şirinlikte birisi, onu sevmemek zor. ertesi gün annemi işyerinde ziyaret etmek durumunda kaldık, çalıştığı kattaki diğer kişilere `ben iki oğlumu alıp yemeğe gidiyorum` dedi, ve üstüne bir de öğle yemeğine çıktık.

oldukça iyi anlayacağınız. tabii bu noktaya o kadar zorlu bir süreç sonunda geldik ki, ne diyeceğimi bilmiyorum. ayrıca hala açık şekilde `bu senin sevgilin mi` konusu açılmadı, durum ayan beyan ortadayken. açıkcası ben de o rahatlık seviyesinde değilim hala. benim de bu kadar rahatlamama sevgilimin über rahat, kendiyle barışık ve tatlı biri olması neden oldu. neyse, her şey mükemmel olmasa da türkiye standartları için bayağı bir iyi seviyeye gelmiş durumda. daha fazlasını da annemden beklemiyorum, kendime destek alabileceğim başka anneler bulmuş durumdayım.

ayrıca sanırım bu aileye açılma konusunda anneler babalardan daha histerik oluyorlar. benim babam da dahil başka arkadaşlarımın babaları da bu yeni habere daha cool yaklaşırken, kendini yerden yere atan, ağlamaktan geberen, oğluna küfürler eden, evlatlıktan falan reddettiğini söyleyen anne hikayelerini çok duydum. artık arka planında yatan sosyo-psikolojik etmenler neyse, bilemeyeceğim.
bir boş bakış, yarım gülüş..
yani siz ister kabul edin ister etmeyin, zaten bunun farkındalar. anneler hisseder. babalar hissetmiyormuş gibi yapar. tek fark bu.
çoğu zaman gereksizdir. ve düzelteyim: eğer toplumun her kesiminden insana karşı cinsel yöneliminizi açıkça söyleyebiliyor ve hak ihlalinizi önleyebiliyorsanız, o zaman bu açılmaktır. ama yok, aileye, eşe dosta durumu açıklayıp dışarıda heteroseksüel görünmek zorundaysanız bunun adı "itiraf"tır.
eğer ailenize yöneliminizi itiraf ettiğinizde yaşam standartlarınız düşecekse ve ailenizin de ruh sağlığına zarar verecekseniz yapmayın. ille de herkes bilmeli mi?
ekonomik bağımsızlığınız varsa söyleyin. ekonomik bağımsızlık da ucu ucuna geçinmek değildir; coğrafya, zaman, muhit vb. gibi önemli etkenler değişse bile belli bir yaşam standardını garantilemektir.
  • /
  • 8