ayı sözlük yazarlarının kendilerine biçtiği ömür

bana 35 gibi geliyor.
tam doruk noktamda telaşla bir yere yetişirken çizim çantam açılıp dağılacak ben sinirler toparlamak için eğilirken biri bana çarpacak dengemi kaybedip kaldırımdan aşağı tam adım atarken arka kapısı üstten açılan araba sahibi hızla kapatacak ve çıkan hart sesiyle araba sahibi merakla etrafa bakarken yerde yuvarlanan başımı gördüğünde şaşkına dönüp donup kalacak
50den sonrasını düşünmüyorum.bir insan 50 yaşından sonra neden yaşar ki ?
iyi bir 75 veriyorum kendime eğer ki depresyonum tamamen mahvetmezse kafamı. yapmak istediğim çok fazla şey var, hırslıyım da.
61 yıl çünkü ismail türüt olmak bunu gerektirir uiiiiyyyyy.
35 diyorum ben de. hem zaten kim ne yapsın beni o saatten sonra?
sonsuzluk. çünkü kan içiyorum.
benim ömüre biçtiğim yaşamdan ziyade ömürün bana biçtiği hayat daha çok kafamı kurcalıyor. sonuçta kimse istediği gibi bir hayatı dört dörtlük yaşayamıyor aksine yaşadığı hayata alışıyor.. bu yüzden ne oldum değil ne olacağım demek gerek..
50 kafi. aa 10 yıl kalmış.
eskiden nedense hep 40-42 yaşında ölecekmiş gibi hissederdim. sonra hayatımın ilk 20 yılını obez geçirdiğim aklıma geldi ve bir 20 yılımı da her yeri sarkan ve aklı gidip-gelen biri olarak geçirmek istemediğimden seksi olduğum ve ortalama bir hayat görüşüne sabit olduğum zaman diliminde, 32'de falan gidersem sorun olmaz diye düşünürek geçirdim.

son 3 yıldır, özellikle de son 1,5 yıldır yoğun biçimde 27'ye kadar dayanmaya çalışıyorum, jimi'siyle janis'iyle,amy'le. zaten ne için yaşıyoruz ki? hep bitmek bilmeyen beklentiler, dayatılan düşünceler/duygular... hayatta başarmak istediklerinizi başardıktan sonra 500 yıl yaşamanın çok da gerekli olduğunu düşünmüyorum pek. gel gör ki 27'e bile 3 yaş var sözlük, çok uzak çok...
game of thrones'in finalini izledikten sonra ölebilirim diyerek ihaleyi attırıyorum.
hadi o da olmadı
30 muş 40 mış hiç fark etmez 50. yaş günümü görmesem yeter
yolun yarısını bile göremeden 34te gidermişim gibi geliyor. var mı iddasına girecek.
yaşam: 2.80
ölüm: 1.30
*
iç karartan başlık. herkes uzun uzun yaşasın, belki sürünsün, acı çeksin ama kimse ölüme hazır olmadan ölmesin.
moralim bozuk olduğu zamanlar intihar denen şey çok kolay bir şekilde kafama yattığı için kolay kolay kestiremediğim ömür. anne denen şey olmasa çoktan gitmiş bile olabilirdim herhalde.
neyse ben 62 diyeyim, 62'ye gelirsem de ölmezsem editlerim. hadi ben yaşıyorum grş...
belki bugün belki yarın
dönmezse 3 ay
dönerse vampir olurum.
ben aslında ölüyüm ve bu girileri paralel evrenden yolluyorum ^^
benim fazladan yaşanmış bi 5 yılım var kendime biçtiğim ömür 22-23'tü ama hesaplamalarda bi yanlışlık oldu sanırım..
insan hayatının çok kolay harcanabildiği bir ülkede biçilecek ömür mü var
  • /
  • 2