hissizleşmek

biraz da ailede ya da kişide mükemmeliyetçilik ve ufaktan takıntılar da varsa, ard arda gelen başarısızlıklar sonucu artık durumu sineye çekip devam etmeyi öğreniyor insan en azından bende böyle oldu. arkadaşlıklara, derslere, x y z 'e çok önem vere vere, kafaya taka taka ve sonu hep hüsran olunca bir süre sonra yerde sürünmektense kendini kaldırıp bu konuyu kafanızda açılmamak üzere bir klasöre koymak ve güçlü olmak- en azından güçlü durmaya çalışmak en iyisidir.

zira kimse sizi gelip yerden kaldırmayacak, kendi kendinizi yerden kaldırıp böyle şeylere takılmamaya önem vereceksiniz. kendimi hatırladığım yaştan, 6-7den beri, toplasan 3 kere ağlamamamışımdır. ağlamak, üzülmek hiçbir şeyi çözmez sadece ve sadece hedeften/çözümden sizi alıkoyar, kendinizin hakkından gelip devam edeceksiniz.
hiçbir şey hissetmeme durumu. hatta ve lakin hiçbir şey hissetmemeyi bile hissetmeme durumu. hissetmemeyi bile hissetmeme gibi bir durum.

edindiğim tecrübeler bana hissiz olduğumu öğretti. hiçbir his yok. komedyenlere gülmüyorum, annem babam ölse ağlamam, hiçbir şey sikimde değil, kıyamet kopsa da bir an önce cehennemi boylasam modumdayım. modu"m"dayım çünkü benim bir kişiliğim, modu"n"da demek hakaret gibi geliyor.
abaissement du niveau(zihinsel seviyenin düşmesi).insanın "keyfi" kaçmıştır,güne başlayacak hali ve cesareti yoktur.içinde hiçbir kıpırtı olmadığı için,kendini kurşun gibi ağır hisseder.bunun nendeni,insanın içinde artık hiçbir enerjinin kalmamasıdır.
bir ara her şeye zırıl zırıl ağlayacak kadar duygusal olmamın akabinde son birkaç yıldır duygularımı aldırmıscasına hissiz oluşum. kendimden başka hiç bir şey için zerre üzülemiyorum.