nefret

nefret aşkın hayal kırıklığına uğramış halidir derler..
hissetmemeye çalıştığım bir duygu. insanı mahveden bir duygu olduğunu düşünüyorum.
bilinmeyene karşı duyulanı kuru gürültü tadında bir cahillikle bezelidir. linç kültürüne davetiye çıkarması kaçınılmazdır.

(bkz: naylon öfke)
(bkz: eşcinsel cinayetleri)
cok zararli bir enerji, kalbinizi kirletebilen duygu.
insanın içten içe yiyendir, hele bunu biraz da olsa sindirip kine dönüşünce...insanların hayatta iyi-kötü ne yaparlarsa yapsın karşılığını bulmalarını/sorumluluğunu almaları gerektiğini düşünüyorum. hani bir insandan nefret edebilirsiniz, bu içinizi yiyip bitiriyorsa bir problem ancak bunla yaşayabilirsiniz de, bu belki sizi hep ayağınızdan bağlı tutar ancak kendi görüşüm hayatta bazı insanlar da var ki affedilmeyi,bırakıp gitmeyi o nefreti hak etmiyorlar.
genelde bir objeye, duruma, olaya, olguya karşı hissederdim bu duyguyu ama ilk defa iki insana hissediyorum. birincisi tamamen öz varlığıma, diğeri de eskiden adını duyduğumda içimi titreten, şimdilerde ise karikatürde görünce bile midemi bulandıran varlığa... hiç ummazdım ki bir insandan bu kadar nefret edeyim, bu denli tiksineyim. şu saatten sonra nefretimden payına düşenlerden en olumlusu "ne olursa olsundur".
benden uzak olsundur, çevresindeki yalanlara, riyalara, yakın olsundur. kendisinin bile %10 bildiği dünyamı yargılamak, olmayan beyinlerden fikir almak, her şeyi elinin tersiyle itip kafasında acabalarla yaşamak onun payına düşen en büyük mutluluklardır. oysa ne kolaydır sana inananı kandırmak, aldatmak. görememiştir, bilememiştir.
nefret aşka yakın derler ya ikisi birbirinden şimdi siklerce metre uzaktadır, öyle kalmalıdır, ben nefret ettiğim bu iki kişiyi hiç tanımamış sayıyorum. dün gece nefretimin sonucu olarak birini öldürdüm sözlük, bildiğiniz katilim ben, dün gece o salak aşık llsdd'yi tırnaklarımı geçire geçire öldürdüm, nefretimi kusa kusa, sonra bir sigara yaktım. şimdi ise gidip barlarda önüme çıkan herkese" teslim olmak" için hazırlanıyorum.
ben ilk defa birinden nefret ettim sözlük, ben hiç böyle olmamıştım.
1998 yılında kurulmuş olan bir türk rap grubudur.
aslında kolay kolay duymadığım bir his ama burada bile rahat yok. birisi var; ondan öyle nefret ediyorum ki anlatamam. böyle elimde olsa gırtlaklamak istiyorum. o kadar sinirlendim, tabii bunu dediğime bakmayın. yapmam da. en sevdiğim arkadaşımla bile aramı bozacak kadar hain bir insan tanıdım. iki gram sözlük keyfim vardı, onun da içine etti. umuyorum artık benden uzak durur, bana bir daha bulaşmaz. bir baltaya sap olamamış ve başkasına dolaylı olarak zarar veren, böyle insandan nefret ediyorum. en sevdiğim arkadaşımı bile hayatımdan çıkarmama sebep oldu. pislik.
nefrete karşı duyduğum en güzel sloganı paylaşmak istedim. sevgi kalpten gelir, nefret ise tercihtir. herkese nefret kusmak aciziyetin en büyük göstergesidir ve kimseye faydası yoktur, yok eder ve yıkar,kapıları kapatır. sevgi eksikliğidir. sevmek ise kendini sevmek ile başlar. kendini seven herkesi sevebilir. sevgi yapıcıdır, bütün kapıları aralar.
nefret hayatin bana her kosulda sergilegiledigi seydi az mutlu oldum yinede mutlu oldum bunuda sukur etmek lazim.
nefret bizi yiyip bitirir.insan hoşlanmadığı ve ona zarar veremediği için son çaresi olarak nefret etmeye başlar halbuki kendi kendini yer bitirir durur...
not:haa şimdi nefret ederseniz çenesini kırdım,kocasından,karısından ayırdım ama hala nefretlerin nefreti ediyorum diyorsanız tam atamamışsınız nefretinizi haydi bir daha!