haftasonu ama yalnız

aman yani, hafta sonu oldu da ne oldu şimdi. yapayalnız oturuyorum evde. hafta içi çalışırken en azından iş yalnızlığa yoldaş oluyordu. ama bugün mal gibi kalakaldım yine. sevgili olmayınca tatilinde anlamı olmuyor. uzun bir kahvaltı yapabilirim, şöyle keyfince de yalnız çekilmez. uzun uzun uyuyabilirim ama sarılacak biri yokken o bile sıkıcı. çıksam dolansam sinemaya gitsem mi demiyorum bile. yalnız olunca hepsi sıkıcı. hafta sonu sanki daha çok yoruluyorum. yalnızlıktan.
haftasonu da hafta içi gibi iş güç devam edenler için, pek yaşanamayan yalnızlık durumudur.
eve kimi atacağına henüz karar verememe probleminden kaynaklıdır. *
öğleye kadar yatarsın ama sonuçta kalktığında yalnızlık vurur yüzüne; o saatten sonraki kahvaltı da bir gariptir, kahvaltılıklar sanki sana hasta mısın olum der gibi bakar. velhasıl zordur yalnızlık.
evde yalnız yalnız oturup, krem şanti yemek ne kadar sıkıcı. ayyy krem şanti çıplak bedenimin, edeleli kollarımın üstüne düştü. ne yapacağım ben şimdi...
haftasonunu bütün sevdiklerime ayırıyorum. sevmediklerim kusura bakmasın. akşam güzel bir yemek yiyeceğim. hayat bu kadar kalabalık ve zorken, nasıl yalnız kalınır ki?
ne olmuş haftaiçi de yalnızım ne var bunda