beni merak edenler için kendimi ifşa ediyorum : http://inciswf.com/1285818129.swf

ayrıca küçüklüğüm: http://imgim.com/kucuklugum.jpg

malum harflerin olduğu plakaları gördüğümde gayrı ihtiyari aklıma gelen durumdu; belli ki başkalarının da gelmiş. en güzeli de ben ayım şunu yapmam bunu yapmam diye atıp tutan ama aslında kazın ayağının tam tersi olduğu bir tanıdığımın plakasıdır. plakası bile bağırıyor suratına ama kime bağırıyor?

artık çoğu fotoğrafçının afişlerinde ; '' facebook profil fotosu çekilir '' gibi yazıları da görmeye başladığımız bir dönemdeyiz.

atatürk'ün ölümünü sadece minik bir karanfil ile hatırlatan google'ın envai çeşit gün için tasarımlar dizayn etmesi durumuna örnektir.

(bkz: çokta tın)

ne geçmiş tükendi
ne yarınlar
hayat yeniler bizleri
geçse de yolumuz bozkırlardan
denizlere çıkar sokaklar

fazla androjen bir görüntü sergilerler.

kırsat kesimde genelde çevre köylerden, evine yakın imam hatip mezunları imam olarak o köye atanır. insanlar tanıdıktır. evleri hazır, döşeli bir şekilde onları bekler. elektrik, su faturası vermezler. ezanlar merkezi sistemden okunur. ezan okumak gibi bir kaygıları yoktur. köyün yaşlısı vakit namazlarını kıldırır genelde imam sadece cumadan cumaya cemaatin başındadır. bazı cumalar da gelmeyebilir. o zaman yine iş köyün yaşlısına düşer. işin garip tarafı kimse şikayet etmez. türkiye'de bu pek işe yaramaz zaten. hele bir de alevi köylerine zorla yapılan camilerde imam olanlar vardır ki hell yeah. camiye giden yok ama imam var. mantık ötesi. yani kısacası türkiyede imam olmak: (bkz: on dönüm bostan yan gel yat osman)