2011 yapımı lars von trier filmi. oyuncu kadrosu çok sağlam: kirsten dunst, charlotte gainsbourg, alexander skarsgard.

konusu kısaca şöyle:
mizaçları birbirinden farklı iki kız kardeş: justine ve claire. justine hüzünlü, depresyonlu bir halet-i ruhiye içerisindeyken; justine daha "normal" kardeşine göre. michael ile evlenecek justine'nin düğünü claire'nin gösterişli malikanesinde yapılacak. düğüne odaklanmışken herkes, bir haber dünyayı çalkalar: daha önce hiç bilinmeyen melancholia adındaki bir gezegen dünya'ya doğru ilerlemektedir yörüngesinde.

filmin fragmanı:

oyuncuları arasında kiefer sutherland ve baba skarsgard'ın da bulunduğu lars von trier filmidir. dilimize dolanan ve artık en ufak bir hüzünlenmede kullanılan melankolinin ne demek olduğunu izleyiciye yaşattıran bir filmdir; resmen melankoliyi yaşıyor daralıyor ayh yeter içim daraldı diyorsunuz.*

kirsten dunst bu filmle geçen yıl cannes'da en iyi kadın oyuncu ödülünü almıştır. hatta "ben de aday oldum da vermediler pek önemli bi ödül değil canım ya:)" diyen nurgül yeşilçay'a da bu ödülüyle "veriyim istersen fotoğraf çektir ahaha" deyip hava atmışlığı da vardır kendisinin. *

charlotte gainsbourg'e tekrar tekrar aşık olmama sebep olmuş filmdir. lars von trier için dalgaları aşmak gibi bir filmi aşmanın pek de mümkün olmadığını göstermiş olsa da oyunculuklarla kendine hayran bırakmış filmdir.

bir şişe şarapı içtikten sonra izlenilecek filmdir. iyi bir şarap olması lazım, yoksa etkisini anlamak zor.

tree of life ne ise, bu film tam tersidir. belirli sahnelerde kullanılan teknikler ile lars von trier izleyiciyi parmağının ucunda oynatmıştır. aynı zamanda yönetmen ile bir çok filmde çalışmış stellan skarsgard'ın oğlu alexander skarsgard ile kamera karşısına geçtiği iki bölümlük film. soundtrack'i de çok güzel;

cannes film festivali'nde en iyi kadın oyuncu ödülünü alan kirsten dunst sevenler için, tüm güzelliği ve saflığı ile bu filmde sizleri bekliyor. filmde dünyaya yaklaşan gezegenin vurduğu ışık da ona bambaşka bir güzellik katıyor. bu arada ne yalan söyleyeyim, son sahneyi ağzım açık izledim.