4 yaşımdayken ilk kez tavukları görmüştüm. biraz korkutucu gelmişlerdi. akşam eve gelip uyuduğumda yastığımın yanında kocaman siyah bir tavuk görüp çığlık atmıştım. o gün bu gündür tavuk gördüğüm yerde koşarak uzaklaşırım.

ben ilkokulda okurken babam çok alkol alırdı bi ara sarhoşken evi yakmıştı o zaman çok etkilenmiştim, bi kerede hapise girmişti benim sonradan haberim olmuştu o zaman çok kötü olmuştum.

5-6 yaşındaydım. siyah poşetle yola atılmış yaralı bir köpek bulmuştuk annemle. besleme kararı aldık, iyileştirdik, kilo aldırdık 6 ayda. ailemizden biri olmuştu ve yaşadığımız yerde hiç çocuk olmadığı için ilk arkadaşım aynı zamanda. adını da ''destina'' koymuştuk. karşı komşumuz sorunlu bir kadındı, yalnız, mutsuz. köpeğimi havladığı için çalıp mahallenin aşağısındaki kanalda boğmuştu. sonra da utanmadan kavga etmeye gelmişti bize. köpekten mi korkmalı insandan mı sorusunun cevabını o zaman öğrenmiştim.

11 yaşında zorla kapatılmaktır.