mutsuzluk

uzun süredir yaşamadığım duygu idi. ama son günlerde üzerime üzerime geliyor.

umutsuz bir ev lubunyası oldum. evden çıkmıyorum. okula gitme isteğim sıfırın altında - 22.* en sevdiğim filmleri izlemeye çalışıyorum, olmuyor. alkol diyorum, o zaman tam bir drama queen olacağım, biliyorum. beni gülme krizine sokan elemanlar soğuk nevale gidibler. etc etc...

aşk acısı bunun yanında bok yemiş.
size mutsuzluğu göstereyim mi? 4:45'te kadraja elinde gülle giren çocuğa iyi bakın. mutsuzluk o çocuk işte.
http://kisalt.be/gzejic
şu anda içinde bulunduğumu durumu en iyi anlatan kelimedir.

işimden enfret ediyorum. hayatımda nefret ettiğim neredeyse hiç birşey yoktur. sevmediğim bir şeye çok az raslanır. en fazla nötr duygularım vardır. ama işte işimden nefret ediyorum ve bunun bana tek getirisi mutsuzluk.
cemal süreya şöyle der:
"kim istemez mutlu olmayı
ama mutsuzluğa da var mısın?"
her gün karşılaşabileceğimiz olaylar üzerinden umut sarıkaya tipi mutsuzluklar da şunlardır ;

tıpkı mutluluk gibi anlık olan ve yine tıpkı mutluluk gibi seçilen'dir.
normal insaların ara sıra uğraştırığı, ppe'nin ise sürekli içinde bulunduğu haleti ruhiyedir. çok anormalim "ara sıra" mutlu oluyorum.
- mutluluğun tersidir.
- acının kendisidir!
mutluluk gibi sıkıcı değildir, sorgulatıcı özelliği sayesinde yanlış gidenler konusunda uyarıcı özelliği inkar edilemez.
kedimin camdan düşme tehlikesi atlattığından beri, yaklaşık 5 saattir ruhumu ele geçirmiş duygu durumu. ulan sana bir şey olsaydı ben yaşar mıydım
arada gelmesi gereken bir şeyken kronik olarak vücudunuza hükmedişi sinir bozan durum. yüzde elli mutlu yüzde elli mutsuz olsam da olur ama olmuyor.
olmamış gibi hissediyorum bazen, yarım yaşıyormuş gibi.. mutsuzum hep. hem cahilim hem mutsuz. ne biçim hayat.
umut sarıkaya'nın aynı adlı serisinin adı. örnek vermek gerekirse, yazarken kurşun kalemin ucunun kırılması, fermuarın alttan açılması, vb. tespitleri hoştur.