çevremdeki insanlara gizlice küçük hediyeler yollarım, ya da bulacakları bir yere bırakırım, sonra onları izlerim, çoğunlukla kişisel kitap ayraçları, güzel defterler, çiçekler gibi gibi. bu da böyle bir zevk, böyle bir keyif işte.
ilkokulu gören bir bankta oturup teneffüse çıkmış çocukları izlemek. çocukların zil çaldığında merdivenlerden koşarak inmeleri, bir oraya bir buraya durdurak bilmeyen koşuşları. o kaos ortamı inanılmaz huzurlu geliyor insana, bir daha dönemeyeceği çocukluğunu anımsamak iyi geliyor insana belki de..
benim bütün zevklerim ucuz ki; çocuk kitapları toplamak, okumak, koleksiyonlarım, vapur gezisi, dost sohbeti ve gülüşleri; sarılmak, koklamak (hatta bunlar bedava)
iyi aile lezbiyeni
kuma
pasif bir direnis
bear sikertir