engelli eşcinsel

engelli eşcinselleri bir araya toplamak ve destek amaçlı oluşturulmuş buluşma portalı.

http://engelliescinseller.wordpress.com/
beethoven’i anlamak filminde şöyle bir söz geçiyordu: tanrı böyle yarattı diye dünyaya küsecek değilim. engelli eşcinseller unutmamalıdırlar ki en basit cesaretleri bile onları büyütecektir. çünkü onların yapacakları çağın ilerisinde olacaktır. şimdiki halde debelenen dünya o denli saçma ve çağın gerisinde. ve her halükarda acınası.
çok zor bir durum olduğu bariz. bizim okul kantininde bi çocuk görüyorum sürekli tekerlikli sandalyesiyle geliyor ama yalnız oluyor genelde. gidip sarılasım geliyor acıdığımdan filan değil tabi çok tatlı çocuk abi. engelli olmak yürümeyi engelleyebilir belki, belki görmeyi ama sevmeyi sevilmeyi hiç bişey engelleyemez hep mutlu olun emi seveniniz çok olsun.
uzun zamandır düşündüğüm bir konu. kendimi düzene sokunca başladım onları düşünmeye. aynen aynen... konuyu görünce hemen ilgimi çekti.
hayata türkiye'de doğarak 1-0 yenik başlarken, bir de engelleri ile maçı bırakmaya zorlanacak kişilerdir engelli eşcinseller.
engelli olmak her şartta zorlu, fakat buna eşcinsellik eklenince yazacak bir şey bulamıyorum. gördüğüm platform güzel, fakat yine de sıradan bir escinsel haber sitesine benziyor. konu bir türlü 'engelli eşcinsele' gelmemiş, farkeden oldu mu? ya eşcinsellik, ya da engeller konuşuyor.

sanırım bu noktada yüzümüze tokat gibi çarpıyor olay, onlar da iyi anlamışlardır 'engelin' ve 'eşcinselliğin' başlı başına ne kadar ayrı ve zorlu iki şey olduğunu.
komik ya, sinirden gülüyorum, türkiyeli engelli eşcinsellerin buluşma portalında bile yan yana gelemezken 'engel ve eşcinsel' biz daha ne diyelim...

ne diyeyim, bu yazıyı okuyorsan ancak sana selam edeyim, ben ne diyeyim.
bir ay öncesine kadar düşünmediğim olaydı.kısa bir dönem için değnek kullanmak zorunda kaldım.onlar için hayatın zorluğunu ya da hayatın çok daha zor olduğunu o zaman anladım.sokağa çıktığında acıyan o gözler hiçbir engel kadar engel olamaz insan ruhuna.bir de bunun üstüne eşcinsel olduğunu düşününce insan darlanıyor.
eğer öyle birinden hoşlanırsam ve o kişi yalnız ise engeline bakmadan arkadaş olurum . ciddiyim bu konuda. zamanında lisede bi engelli çocuk vardı pek arkadaşı yoktu annesi okula götürüp getiriyordu ve ben onu her görüşümde öpmek istiyordum.
bence bizim beyinlerimiz engelli onlar değil.üstelik görsem oyle birini birakmam cok daha farklı bakışları oluyo hayata ve daha sevgi dolu olduklarını düşünüyorum. bu günde gordum bi tane ingilizcem tamam olsa gidip tanışırdım da işte mal olduğumdan olmadı.
eşcinselliği sınamak olarak anlayan kafalara bir örnek;

+abi ben eşcinselim
-sınanıyorsun yavrucum.

+abi ben engelliyim.
-sınanıyorsun yavrucum.

+abi ben eşcinselim ve engelliyim, ayrıca ateistim.
-sınanıyorsun yavurucum.
+abi sen eşcinsel misin?
-hayır.
+ateist misin?
-hayır.
+engelli misin?
-hayır
+bak bence orada yanılıyorsun.
yarınımızı bilmediğimiz için hepimizin "aday" olduğu bir durum
engellilere eşcinsel diyemezsiniz! ya da tam tersi.
izmir'deki hornet profillerini karıştırırken gördüm, tatlı suratlı bir eleman biraz bozuk bir türkçeyle sağır dilsiz olduğunu ve onun halinden anlayacak anlayışlı kişilerle dost veya sevgili olmak istediğini sevimli bir ifadeyle yazmıştı. biraz içim gitti, nasıl bir yaşamı var acaba diye düşündüm. gördüğüm ilk engelli gey oldu kendisi, sarılasım gelmedi değil valla nedense...
tanışmak istediğim arkadaşlardır. çocukluktan beri otobüste, okulda denk geldiğim zamanlarda sohbet ettiğim güzel insanlar tanıdım. yıllar sonra kendime şunu sordum 'acaba bu kadar dış görünüşün en üst seviyede dikkate alındığı, biraz 'düzgün' fiziki şartlara sahip olmadığınız da gözünüzün yaşına bakılmadığı bu ortamda engelli eşcinseller nasıl bir durumla karşı karşıya kalıyorlar'. çok fazla kötü tarafına denk gelmiyorlardır diye umut etmekten başka çarem yok şimdilik.