kendi özüne yabancılaşan bir insanın, diğer insanlar için samimi olarak mücadele edebileceğini düşünmüyorum.
mücadele, önce öz benliğini fark etme ve anlamlandırma ile başlar. sonra diğer benliklerle buluşarak büyür.
lakabı atanamayan başbakan *olan chp'nin lideri.
vizyonsuz,dirayetsiz ana muhalefet partisine yakışmayan memur zihniyetli,bürokratik,statükocu,gizli ulusalcı gibi sıfatları da mevcuttur.
malum desteğini bu konuyla çok gündeme gelmek istemediği için esprili bir dille gösterdiğini düşündüğüm siyasetçi. gerçekçi olalım ciddi bir dille lgbt'ye destek verdiğini söylerse rte bunu öyle bir kullanır ki "camiye ayakkabıyla girdiler"i mumla ararız. chp genel merkezinde gay orgy falan diyorum en az siz anlayın. sonra homofobik chplilerin oylarına elveda deriz. chp'ye oy vermeyi falan düşünmüyorum ama kemal kılıçdaroğlu'yla bir problemim yok. müsait bir ortam olsaydı elinden geldiğince lgbt'nin arkasında dururdu bence.
adam her türlü özetten öteye gidemiyor, lakabı özet ya da detay olabilir türk siyasetinde gereksiz bir ayrıntı, içinde bulunduğu ideolojinin, partinin, geçmişinin sadece bir özeti
şu an istifa etse ve görevi şafak pavey'e ya da emine ülker tarhan!a falan bıraksa yemin ediyorum bu ülkedeki herkes tarafından kahraman olarak hatırlanacak kişi olur. ama şimdi akp'ye ve recep tayyip erdoğan'a rağmen iktidar olmayı başaramamış ve başarısız olacağını göre göre yine de koltuk sevdasından vazgeçmemiş bir genel başkan olarak hatırlanacak. ah kemal ah