en çıkmaz duygulardandır. bakın ilginçtir ki yalnız hissetmek için yalnız olmak gerekmez her zaman, kalabalığın arasında ıssızlıkla boğuşmak olabilitesi olan bi' şey. keşke olmasa.
çok abartılmış bir olgu değil de nedir? yalnızlık tam anlamıyla keşfedilmemis bir kitadir. orada istediğiniz dünyayı kurma şansına sahipsinizdir. değerini bilin artık. iyi ya da kötü olması kişiye bağlı. yalnızlık bir sıfır noktasıdır. yeniden başlama çizgisi...
eğer ebedi yalnızsan o kadar acıtmaz, artık alışmışsındır. ilişkiden çıkmış bir yalnızlığın varsa ve bıkkınlıkla biten bir ilişkiyse, rahatlatır. ama terkedilmişsen, severken yalnız kalmışsan, ölüm gibidir, mahveder.
(bkz:yok böyle bir acı)
insanları çok önemsememin sonucu olarak yalnızlık en büyük korkum.bu korku öyle illet bir şey ki insanı hep kaybetmeye öz saygısını yitirmeye sürüklüyor. oysa yalnızlıkla dost olabilen kişler işte onlar en güçlü insanlar.keşke bunlar egoyla dolup taşmasalardı. nefretlik insanlar!