yalnızlık

  • /
  • 7
çikolatalı süt eşliğinde sigara yaktırır hem de ne yaktırır
çok abartılmış bir olgu değil de nedir? yalnızlık tam anlamıyla keşfedilmemis bir kitadir. orada istediğiniz dünyayı kurma şansına sahipsinizdir. değerini bilin artık. iyi ya da kötü olması kişiye bağlı. yalnızlık bir sıfır noktasıdır. yeniden başlama çizgisi...
yalnızlığın adamıyım
alma beni el adamı

gönlüm isterse gelirim
bitmeyen aşkla sevişirim
sürekli içine tekrar eden bir döngü misali düştüğüm karanlık çukur.
süper bir şey. bir kere kimseyi siklememe hakkı veriyor. sadece kendi keyfinizin orospusu oluyorsunuz. harika.
kabul edelim bi yanlızlık değildir ^^
arada hep yalnızmış ve bundan sonra da yalnız kalacakmış gibi hissederim. yalnızlık iyi değildir ya, kim ister yalnızlığı
kafayı yedirtiyor sonra hornete giriyorsun sonra orada kafayı yiyorsun sonra yine yalnızlık hornet yalnızlık hornet infinite circular...
bazen tercih, çoğunlukla zorunluluktur
eğer ebedi yalnızsan o kadar acıtmaz, artık alışmışsındır. ilişkiden çıkmış bir yalnızlığın varsa ve bıkkınlıkla biten bir ilişkiyse, rahatlatır. ama terkedilmişsen, severken yalnız kalmışsan, ölüm gibidir, mahveder.
(bkz:yok böyle bir acı)
bazen can sıkıyor, bazen inanılmaz bir ihtiyaç halini alıyor.

ben çözemedim.
yarin dogum gunum ve kutlanmayacak yada ne sevgilim nede gezicem onemli hissetmek duygusu.
insanları çok önemsememin sonucu olarak yalnızlık en büyük korkum.bu korku öyle illet bir şey ki insanı hep kaybetmeye öz saygısını yitirmeye sürüklüyor. oysa yalnızlıkla dost olabilen kişler işte onlar en güçlü insanlar.keşke bunlar egoyla dolup taşmasalardı. nefretlik insanlar!
çağın en büyük sorunlarından biri... insanın kendi kendine yetmesi ile aidiyet ve bağlılık motivasyonunu kaybetmesinin acı sonucu. acı diyorum çünkü;

düşünsenize bizden bir nesil öncesi çocukluğunda yengeler, teyzeler, amcalar, kuzenler, bir sürü iç içe hayatlar, arkadaşlıklar, komşuluklar, ne kadar zengin karakterlerin içindeydi. ama şimdi en ufacık bir şey rahatsız ettiği anda insanlar birbirinden vazgeçiyor ve tek başına yaşıyor. çünkü uzaklaşmak en kolayı. o zaman daha tek boyutlu oluyorsun, daha tek başına kalıyorsun, "yalnızlığı seviyorum" demek zorunda kalıyorsun. yalnızlığı kim sevsin, niye sevsin? o zenginliktir insanı koruyan, besleyen, eğlendiren, motive eden, yaşamasının nedenidir yani. ama şimdi herkes birbirinden pat pat pat uzaklaşıyor. bencil, sadece kendini düşünen, vicdan yoksunu bir sürü insan var ortalıkta, iki yüzlü, kendi çıkarları için hareket eden.
zevki kısa sürelidir, sonrası acıdır. hiç sevmem kendilerini.
uzun süre katlandığını sandıktan sonra şartlar değiştiğinde, özletir kendini. bazen sosyalliğin angaryasını, hoşgörüsüzlüğü, instagrama fotoğraf yarışını çekmek yerine uyumak, okumak veya gözlemlemek güzeldir.
tek başına kalmak değildir.
  • /
  • 7