yalnızlık

  • /
  • 8
gündüzler sizin olsun, geceler benim.
güneş sizin, ay benim.
siz açık gökyüzünü alın, ben yağmur taşıyan kara bulutları.
sahte kalabalıklar sizin olsun, bana bu gecelerin sessizliği yeter. (alıntı)
almanya’da yıllarca dibine kadar yaşadığımız şey. onu bunu bilmem, gurbette zor.
içinden çıkılmaz bir hal aldığım şuanki evre
aslında yanlızlık benim karakterim, yanlızlığı seviyorum, şu an tek paylaştığım şey kedimle aramdaki münasebet, kedim olmasa ne yaparım bilmiyorum, ama şöyle bir şey var, diyelim ki hayatıma birisi girecek, o zaman nasıl olur onu da hayal edemiyorum, bu psikolojik bir olaydır dostlarım, çok derindir, hep araştırma içerisinde olup, bu güne kadar isabetli bir sonuç bulunamamıştır, ama sevgiden ödün verilmemesinin inancındayım..
sultanlığın tescilli durumu
başlarda acı veren sonra saçma bir komediye dönüşen bir olgu
bazen sana gerçekte olduğundan bile daha yalnız hissettiren ilişkilerin olur.bu his yüzünden sorunun karşıda ki insan değilde eksik olan şeyler olduğunu düşünmeye başlarsın.o eksikleri gidermek için her seferinde daha fazla yakınlaşırsın.yakınlaştıkça daha fazla yalnız hissedersin.artık hiçkimseye kafa yormadığın için en azından kendinle başbaşa kalabildiğin gerçek yalnızlığını özlemeye başlamışsındır.yeterince güçlü hissettiğinde alınması gereken zor bir karar olduğunun farkına varırsın.olmadığın halde hep yapayalnız hissetmek mi yoksa gerçekten yalnız kalmak mı?
bazı zamanlar yalnız kaldığım ya da ne bileyim birileriyle eğlenip sohbet etmediğim zaman kendimi çok boşluğa düşmüş, terk edilmiş hissediyorum. böyle dönemlerimde evde üst üste tek başıma durabildiğim gece sayısı "1" . bu süre uzarsa kendimi öyle olmasa bile unutulmuş, yok olmuş gibi hissediyorum. mesela dışarı çıkıp kimseyle görüşmesem bile çevremde insan sesi duymak beni huzura kavuşturuyor. bazen ise beni bir salın mk nefes alamıyom diye bağırasım geliyor. eserekli tatlı bir deli olduğumdan bahsetmiş miydim?
  • /
  • 8