yazarların hayata karşı duruşları

çalış araştır hedefine odaklan...
cogunlukla insanlarin hayalet gibi gormesiyle alakali durumum super biri degilim ama en azindan onlari onemsiyorum kim varsa is yerimde sozlukte cevremde fakat deger bilinmiyor hayat benim ruhumu bicti burdada...gecen sene yazmistim dogum gunumu kimse kutlamadi hediye istemiyorum kardesim dedigim dostum dedigim kimselerin beni kullandigi dusunuyorum...130 kgluk cussem var ama goren yok sorun bende...bugun dogum gunum ayni kisir dongu evet 28 yasindayim ben hayatimda dost arkadas beni onemseyen birini biriktirememisim ondan #alonebear adim duramiyorum ayakta yoruldum durusum yarali hayvan gibi fedai gibi
iç, iç, iç, iç, dance, dance, dance, dance
''hoppala paşam malkara keşan'
başka bir ofis şeyi de benden gelsin.

kimseye taviz vermemek. aslında tek ana özelliğim bu bence devamı zaten geliyor. taviz verdikçe insanın kendisinden birşeyler eksiliyor. eksildikçe karşı taraf kendinde güç buluyor sonrasında uğraş uğraşabilirsen.
insanlari bi andan siler bir anda var ederim.
duruş kendi kelime içeriğiyle de anlaşılabildiği gibi bir devinimden yoksunluk ibaresidir ancak hayatta hiçbir zaman stabiliteyi düstur edinmedim, bazenleri mecburiyetten ama çoğunlukla eğlenceden dinamik bir hayat tarzım oldu, he yoruldum mu yoruldum ama çok da sorun değil, sonuçta ne kadar yaşadığın değil ne yaşadığın önemli şu hayatta. islam inancında çok sevdiğim bir düstur var, bugünün düne aynılığının bir kayıp olduğu üzerine, o kadar önemli ve değerli buluyorum ki.
  • /
  • 4