sekreterlik.

(bkz: çelişki)

çok yerinde karar. ilk zamanlar heyecanı kalmamıştı, en son ne zaman girip bakındım hatırlamıyorum bile.

radiohead - no surprises

türklerin gelişini engelledik, şimdi sıra seddin içinde kalan türkleri yok etmek.

(bkz: urumçi katliamı)

genellikle insanların (özellikle kadınların) fransızca'ya zaafı vardır. hangi kelimeyi söylerseniz söyleyin bayılırlar, yeter ki fransızca olsun.

kırılması zor bir döngüymüş gibi. muhtemel çocuk evde kavga, gürültü, şiddet görüyodur. ve bunu sorgulayıp kavraması ilkokul dönemlerinde biraz zor olduğundan, onlar gibi davranmaktadır. okula başlayana kadar melek gibi olup okula başladıktan sonra pisleşen bi ton çocuk var. ortaokulda tavan yapıp lisede ya düzelir ya da ciddi anlamda daha beter hale gelir. üniversitede bile halen zorbalığa devam ediyolarsa, kafaları 12 yıldır gelişmemiş demektir. bunun çözümü tek bir yerden başlamaz sanırım. aile ve okul entegre bir şekilde olmalı ve tabiki tek faktör bu değil. halen "mahalle kültürü" denen şey önemini sürdürüyor ve çocuk üstünde bazen ailesinden çok daha etkili olabiliyor.

ben zorbalık yaşamadım, ya da görmedim duymadım umursamadım, ama ilkokulda yaşayan bir arkadaşım vardı. her gün laf yerdi, "kız gibisin" "kıvırtıyosun" "nazik, yumuşaksın" "light erkeksin" * sonra bu çocuk liseye başlayınca heralde değişme gereği duyup kendini kandırmaya, kasıntılaşmaya, kendini gizlemeye başlamıştır. ve şimdi de, üniversitede, bu kapanışlığın pek sağlıklı olmayan bir patlayışı görülmektedir. az biraz sorunlu, daha kendini yeni kabullenmiş ve keşfetmiş bir insan olaraktan.

aradaki mesafenin ne kadar olduğuna ve görüşme sıklığına bağlı olmakla birlikte, tarafların o ilişkiden ne beklediği ile de ileri derece bağlı olan durum. asla yürütülmez diye birşey yok ama zorlukları elbette var. öte yandan her ilişkinin zorlukları var, hele eşcinselseniz, aynı mahallede yaşıyorsanız bile bir sürü zorluğunuz oluyor, bu nedenle "aman çok zor, olmaz bu" demek anlamsız.

eşcinsel bir ilişki götürüyorsanız, bunu karşıcinsel bir ilişkinin dinamikleriyle ve standartlarıyla değerlendirmemek de önemli, zira ilişki ilişki de olsa koşullar aynı değil, daha fazla zorlukla baştan mücadele etmeyi göze almanız gerekiyor. "sevgilim olacaksa illa yanımda olacak" gibi bir saplantıya girmenin gereği yok diye düşünüyorum. zorluklar karşısında yıkılmamak için çok daha esnek olmak lazım herhalde. çocuk büyütmüyorsanız ve uzakta kalmak için geçerli nedenleriniz varsa (iş/okul durumları mesela), yapılmayacak birşey değil. önemli olan o ilişkiyi ve o insanı niye istediğinizi bilin ve bu istekler karşı tarafınkilerle de örtüşsün.