refika birgülün hazırladığı pazar günleri öğlen 1.30 da ntv de severek takip ettiğim mutfak programının adıdır.. bu kadının yarattığı lezzetlere hastayım. geleneksel tatları başka başka şekillerde, yaratıcı olarak sunması tok bile olsam benim iştahımı açmaktadır.
ray of light albümünden sonra aynı performansı gösteremediniği düşünüyorum. gene de sevilir, ancak artık tek amacı popüler olmakmış gibi tavırlar, giyinmeler, boş şarkı sözleri, skandallar. tamam, kaç yaşındasın hala taşsın ama bi yere kadar.
filmin sonunu çok merak edip bir sürü sahneyi atlayarak final sahnesini yaşamaktır. finalin zaten çok iyi olmadığı "başkalarının finallerinden" bu kadar iyi biliyorken ve belki de aradaki sahneler güzel olabilir diyerek ara sahneleri yavaş çekimde duyumsayarak yaşamak varken neden yapılır anlamam...
şaşkın ve huzurluyum. bugün biri kafamın üstünde ve bacaklarımın arasında değişik bir tütsü gezdirerek nazar karşıtı duamsı büyümsü bi şey yaptı. ardından külünü alnıma sürdü. evdeki diğer insanlara da aynı şekilde. bir saat sonra tüm ev halkını ani bir uyku bastırdı ve üç buçuk saat kadar herkes uyudu. hakkaten ilginç bir deneyimdi. en kısa zamanda daha habis bir versiyonunu gerçekleştirmeyi planlıyorum. burdan yürüyüp necromancer falan olurum belki allam çok heyecanlı.
greenbear
dark bear
bodurayi