son günlerde lgbti+ camiası fiziksel, sözlü ve psikolojik şiddetin tam ortasına düşmüş bir biçimde, irili ufaklı çevrelerden ağır şekilde tehditler alırken durum kendi içimizde nasıldır diye bana ciddi ciddi sordurmuş bir hadiseyi sizlerle paylaşmak istiyorum. olay tam olarak dün gece hornetta uzun süredir bana "slm, nbr, merhaba, iyi geceler" şeklinde yazan ama hiçbir şekilde cevap alamayan bir arkadaşımızın tarzını değiştirip "bana yazmamaya yemin etmiş olmalısın" şeklinde son kez yazmasından sonra duramayıp cevap vermem ile başladı. perşembenin gelişi çarşambadan belliydi tutayım kendimi cevap vermeyeyim dedim ama yok dayanamadım. konuşmanın tamamını aldığım screenshotlar şeklinde mesajlaşma sırası ile aynen paylaşıyorum;
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
10.
11.
12.
13.
gördüğümüz üzere kendisini eşcinsel olarak tanımlayıp hornet açabilme noktasına gelmiş bu kardeşimiz o noktada ne yazık ki kalmış. iş kendini kabul etme evresi ile bitiyor sananlardansanız ne yazık ki büyük yanılgıdasınız. bu arkadaşımız hala daha konformist ve çoğula uyumcu tavrından kopamayıp kendi güruhundaki bir çok lgbti+ bireye nefret kusacak vaziyette. beni asıl korkutan bir grup da işte tam bu arkadaşımız gibi tavır alan lgbti+ bireyler. belirli ölçülerde ahlak, toplum, sosyal hayata uyum kuralları gibi bazı tabular kendine yaratabilir herkes buna lafım asla olamaz ama bu seni bir grubun düşmanca tavrına ortak edip nefret kusmaya itiyorsa orada işte olay çok başka yerlere gidiyor demektir! orada çok da derin şekilde bizleri düşünmeye itiyor! en az şu sıralar bizlere tehditler savuran, olaya dair hiçbir fikri yokken sadece salt nefret kusan alperen ocakları ya da müslüman anadolu gençliği kadar zararlı bulduğum lgbti+ bireylerin barındırdığı yoğun transfobi, homofobi ve mizojinist tavır için de acil bir şeyler yapılması gerektiği kanaatindeyim. hakikaten üzerine eğilip, araştırılsa bu entry başlığı konulu makaleyi yazdıracak cinsten bir örneklem elde ederiz gibime geliyor ve ayrıca da belirtmek isterim ki bu tarz tavır ve düşüncedeki arkadaşlar ile benim mücadelem aynı mücadele değil!
aslında desteklediğim kampanyadır. hatta öyle ki bunu sadece onur haftasında değil senenin her günü yapsınlar bence. "onursuz sapıkları yürütmesinler! hatta sokağa bile çıkartmasınlar!" mesela erkek gibi erkek olun ulan deyip, sokaktaki travestiye fiziksel, psikolojik, cinsel tacizlerde bulunup hornetta arananları, kuran kursu, evlilik, din adı altında pedofiliyi meşru kılmaya çalışanları! evlendiği kadını çorba ağzını yaktı, kısa kollu giydi, bana karşı geldi diye öldürenleri! "nefsim uyandı abi mini etek giymişiti dayanamadım!" açıklamasından dolayı ceza indirimi alanları, trans seks işçileri ile önce birlikte olup sonra defalarca bıçaklayarak katledenleri bence de yürütmesinler! onursuz sapıklardan arınmak için harika bir girişim! hatta onur yürüyüşü milât kabul edilebilir bu konuda! destekliyorum efendim! lgbti+ orada olacak! ama şiddet yanlısı, holigan ruhlu, kandan ve vahşetten beslenen, toplum can güvenliğini tehdit eden "onursuz sapıklar" gelmesin!
ailem inançlı insanları da barındırıyor ve bu sayede bazı dini ritüeller de kaçınılmaz oluyor. mesela şu an babamın iş arkadaşları bize iftara geldiler ben resmen odasından merhaba demeye çıkmayan genç irisi ergen modundayım. annemin dakikada bir yalvaran bakışlarla kapıma gelip "oğlum n'olur çık bir hoş geldiniz de!" ısrarlarından da, misafirden de nefret ediyorum sözlük evet! nefret! ama sırf ortak yaşamanın kuralları gereği şimdi bihter ziyagil stayla en güzel kıyafetlerimi giyeceğim ve yüzümde en samimiyetsiz gülben ergen gülüşüm ile konuklarımızı selamlayıp hasbihâl edeceğim! lanet olsun bu aşka lanet olsun bu sevgiye lanet olsun bu sisteme sözlük!
global şekilde yaşanan insan katli ve terörizm döneminde sevgili semercioğlu'nun bu denyo hareketi bile "en azından insancıl bir tepki" olarak algımda yer etmiştir. çok zor günlerden geçiyoruz. hakikaten mutsuzum.
12 haziran 2016 günü orlando pulse lgbti+ night cluba yapılan terör saldırısının derin üzüntüsü içerisindeyiz. lgbti+ bireylere karşı gerçekleşen bu saldırı ne yazık ki temelinde insan haklarına karşı gerçekleşmiştir. bu terörist saldırı aynı zamanda farklı hayat tarzlarına, günlük hayattaki çeşitliliğe, bireylerin yaşamlarını, cinsel yönelimleri ve cinsiyet kimliklerinin doğrultusunda yaşama özgürlüklerine karşı tahammülsüzlüğün geldiği seviyenin vehametini de gözler önüne sermektedir.
saldırıyı üstlenen vahşi terör örgütünün dünya üzerinde gerçekleştirmiş olduğu çeşitli vahşet dolu eylemlerinden de anlaşıldığı üzere farklı olanı yok et zihniyetinde ilerleyen bu insanlık dışı hareketin sadece lgbti+ bireylerle sınırlı kalmayıp günlük hayatın vazgeçilmez bir parçası olan inanç, vicdan ve ifade özgürlüğünü de onmaz bir hızla tehdit ederek vahşi eylemlerine devam ettiğinin farkındayız.
bizler temelinde insan hakları mücadelesinden yola çıkarak lgbti+ hak ve özgürlüğü hareketinde dünyaya bu vahşeti yaymaya çalışan terör örgütünün ülkemiz uzantılarının da farkında olduğumuzu, dünya ve ülkemiz genelinde yapılan bu tarz eylemlerin haklı davamızda bizleri yıldırmak yerine daha da fazla mücadelemize sarılmamızı sağladığını, faşizme, türcülüğe, ayrıştırmaya, her türlü ötekileştirici politikaya karşı bizi güçlendirdiğini belirtmek isteriz. ülkemiz içerisinde de dünyadaki bu vahşetten kendilerine pay biçerek onur haftası kapsamındaki etkinliklerimizi terörize etmeye çalışan her bir grubun karşısında da aynı inançla ve tavırla duracağımızı belirtmek isteriz.
bizimle birlikte mücadelemiz içerisinde bir bütün haline geldiğimiz tüm yoldaşlarımızdan bu tarz eylemlere karşı bilginin ve mizahın ışığında her zamanki dilimiz ile tepki vermelerini rica ediyor, aklı selim yıllardır özgürlük mücadelesi veren biz queer kimliklerin mücadelemize yakışır biçimde tepki koymak ve çözümler aramaktan yana olduğunu hatırlatmak istiyoruz.
aksi takdirde karşı olduğumuz nefrete nefretle yanıt verdiğimiz sürece, karşı olduğumuz şiddete şiddetle yanıt verdiğimiz sürece ve karşı olduğumuz cinsiyetçi, türcü, ayrıştırıcı söylemlere aynı söylemlerle, aynı dil ile lanet okuduğumuz sürece bulunduğumuz safın hiçbir anlamı kalmadığının bilinmesini isteriz. lgbti+ hakları insan haklarıdır! bizler hiçbir zaman canlı hayatına kast eden bir topluluk olmadık! olmayacağız! olmayalım! öldürmek ve yok etmenin bizim mücadelemizde yerinin hiçbir zaman olmadığını! sevişe sevişe, direne direne, yaşata yaşata bir gün mutlaka kazanacağımızı belirtmek isteriz!
orlandoda yitirmiş olduğumuz kardeşlerimizin her birinin acısını en derin şekilde yaşıyor olduğumuzu, yitirdiğimiz 50 canı her zaman onurlu mücadelemizde anacak olmanın inancı ile ataerkiye, heteroseksist diktaya karşı direnmeye devam edeceğimizi belirtmek isteriz. bu tarz şiddet temelli eylemlerin insanlığa yakışır hiçbir yanı olmadığını bir kez daha vurgulayarak, bu eli kanlı terör örgütü eylemlerinin bizleri yıldıramayacağını, aksine daha çok barış, daha çok aşk, daha çok sevgi diye gettolarda değil şehrin tamamında haykırmaya devam edeceğimizi sizlere bildirmek isteriz.
devlet bahçeli'nin bugün yapmış olduğu mhp kongresindeki konuşmasından bir bölümdür efendim. kancık değil o anki sert üslup ile özellikle de "gancık" demiştir. bir kez daha görüyoruz ki cinsiyetçi, kadın düşmanı, kadını cinsiyet boyutunda ikinci sınıf gören eril zihniyet bir gruba hakaret ederken bile asıl nefretini kusmaktan ve dillendirmekten kendini alamıyor. ağzından salyalarını akıta akıta sayıp sövdüğün, faşizmini, nefretini kustuğun konuşmana bir de gerici düşüncelerini ekleyince tam anlamıyla bir "ortalama vizyona sahip heteroseksist faşist" oldun. bu konudaki azminden dolayı seni bir kez daha kınıyor. yıllardır olanca azmin ile gerileyen aydınlanma eğrine de bakarak sana yine olmamış diyor ve on üzerinden iki ile hoşçakal diyoruz sevgili bahçeli.
bakın bu nedir biliyor musunuz?! yıllardır içinde barındırdığın, şiddeti, vahşeti, bastırdığın aşağılık kompleksini dışa vurmak için bahane bulmaktır! şimdi bu insanların sapık dediği insanlar sapık, bu insanlarsa sağlıklı öyle mi? dinlerini bile doğru düzgün anlayamamış kanla beslenen kindar zavallılar topluluğu vs. mücadele ettiği safı içselleştirmiş dahası bunu eğitimi, birikimi ile yoğurmuş her görüşe cevabını bilimle, mizahla veren "marjinaller" topluluğu! ikisini de dene tarafını seç bence!
hiçbir zaman anlamayacaksınız! saçma sapan bir boka yaramayan ahlak kurallarınıza saplanıp, olanca iki yüzlülüğünüzle sadece kendinizi, yapmacık vicdanlarınızı rahatlatarak uzun uzun uykular çekeceksiniz! siz uyurken o şehrin karanlık sokaklarında tıkırdayan topuklarıyla polisten, türlü ruh hastasından, katilinden koşar adım kaçan birileri hep olacak! siz uyurken annesinden, babasından, kardeşinden keşke ölsen ama biz insanların yüzüne bakabilsek cümlesini duymuş artık ömrü boyunca rahat uyuyamayacak bir çocuk o gece de yine uykuya dalamayacak! siz uyurken hiç çocuk olmamış bir insan kim bilir hangi semtin, hangi ücra köşesinde sırf biraz daha renkli diye katledilecek! siz uyurken dünyaya sırf öyle geldiği için aşağılanmış, hakarete uğramış, psikolojik, cinsel, fiziksel şiddet görmüş bir çocuk daha fazla ailesinin utancı olmamak için bir gece vakti evini terk edecek! siz uyurken bir çocuk belki mega kentin serin sularına, belki bir sokak lambasının altına, kim bilir belki de bir alkol komasına hayat mürekkebinin son imzasını atacak! siz dualarınızı edip uydurma kutsallıklar atfettiğiniz tanrınıza yalvarırken aynı kutsallığı atfettiğiniz boktanlıkta lanetli ilan ettiğiniz o çocuklar siz uyurken her gün bir kez daha içten içe, hiç yılmayan bir inançla, usanmadan tekrarlayacak; "eğer bir tanri varsa ve bir gün karşima çikarsa bana çektirdikleri yüzünden karşimda diz çöküp benden özür dileyecek!"
"yapılan saldırı ırk, etnik köken ve cinsel yönelim gözetmeksizin, ülke olarak her zaman en önem verdiğimiz eşitlik ve özgürlük anlayışımıza karşı yapılmış bir terör saldırısıdır.
olay için tam bir facia, tam bir vahşet demek kesinlikle yanlış olmaz. içim yandı. kendimi düşündüm, arkadaşlarımı düşündüm bir an ölenlerin yerinde aklım gitti. suçsuz, hiçbir şekilde bir kabahati olmayan insanlar, hasta bir insanın, hastalıklı düşünceleri ve belki de yıllardır bastırmış olduğu, içselleştiremediği, barışamadığı lgbti+ yönelimi/kimliği yüzünden katledildi. haber sitelerinde ve sosyal medyada heteroseksist çokluğun insanlık dışı yorumları kan dondurucu. ama beni düşündüren bir diğer taraf queer kimlikteki insanların nefret söylemleri. evet asla ama asla onaylanır, hoşgörülür bir tarafı olamaz bu olayın ama nedeni/nasılı araştırılmalı, aklı selim yıllardır özgürlük mücadelesi veren biz queer kimlikler mücadelemize yakışır biçimde tepki koymalı ve çözümler aramalıyız. karşı olduğumuz nefrete nefretle yanıt verdiğimiz sürece, karşı olduğumuz şiddete şiddetle yanıt verdiğimiz sürece ve karşı olduğumuz cinsiyetçi, türcü, ayrıştırıcı söylemlere aynı söylemlerle, aynı dil ile lanet okuduğumuz sürece bulunduğumuz safın hiçbir anlamı kalmıyor! biz onlar gibi değiliz! olmayacağız! olmayalım! öldürmek, yok etmek bizim mücadelemizde yok! sevişe sevişe, direne direne, yaşata yaşata kazanacağız! lütfen! bir gün biliyoruz ki kazanacağız!
yurtdışından ülkeyi ziyarete gelecek bir kaç arkadaşımla konuştuğumda çok ürkünç şeyler duydum. almanya'da yaşayan arkadaşlarım pride march amaçlı ziyarete geleceklerdi fakat konuştuğumuzda ülkelerinin türk kökenli milletvekilleri de dahil olmak üzere vatandaşlarını türkiye'ye gitmemeleri konusunda uyardıklarını öğrendim! evet endişeliyim ve korkuyorum sözlük! korkum ölmekten ziyade insanların savundukları görüşten, istediği özgür yaşam tarzı ve özgürlük için mücadelesinden dolayı barbarca öldürülerek kısıtlanmaya çalışılmasından! insan hayatı bu ülkede bu kadar ucuz olduğundan! ve en önemlisi de ankara barış mitingi, kızılay patlamasından sonra aklımdan çıkmayan bombalı saldırı ihtimalinden dolayı korkuyorum! endişem şu yine onlarca yüzlerce insanı öldürecekler ve yine hiçbir şey değişmeyecek! aklımda çok fazla soru işareti barındıran çelişkilere düştüğüm ilk pride march! endişeliyim herkes adına lütfen çok ama çok dikkatli olun!
o nasıl bir ses, o nasıl bir güzel cover ruhu, o nasıl bir sahne duruşu! o sırada michael sahnede belirdi aman allahım bir insan ancak bu kadar sahnede belirebilirdi!* denilesi cinsten adına ve sesine methiyeler düzülesi adam hele bir de feeling good cover'ı vardır ki hiiiiii veririm net!
kocasının psikolojik, fiziksel, cinsel ve sözlü tacizlerine öz savunma ile karşılık veren çilem doğan ağırlaştırılmış müebbet hapis istemi ile yargılanırken 15 yıl ceza aldı! başı dik onurlu bir kadın olmanın, ataerkiye boyun eğmemenin cezası 15 yıl! çilem'in mahkemeye sunduğu savunma ise inmesi gereken her yüze tokat niteliğinde ve öz savunma hakkını kullanan, eziyet gören bir kadını mahkum edecek utanç ise hepimize yetip artacak cinsten!
işte onurlu bir kadın çilem'in savunması:
bir de ne yalan söyleyeyim, hayatta kalmış olmanın saklayamadığım bir sevinci var içimde. o ölmese ben ölecektim.
o size, beni pazarlamaya karar verdiğini söylemeyecekti, başka adamların koynuna beni sokma planlarını anlatmayacaktı, benim patlıcan fazla pişti diye, perdeler azıcık kirlendi diye, masada kırıntı kaldı diye yediğim dayakları söylemeyecekti. kaç kere hastanelik olduğumdan bahsetmeyecekti.
çay bahçesinde çekilmiş bir fotoğrafım var. biraz yan gülmüşüm. belki de o fotoğrafı gösterip namussuz karılar gibi çıkmış filan diyecekti.
karısını başka adamlara satan o değilmiş gibi namusumu temizledim diyecekti.
siz onu 3-5 yılla yargılayıp, namusu kirlendi diye mazur görüp, yandan gülüşümü tahrik sayıp bir de üzülecektiniz adama.
oysa namus benimdir hakim bey, bir kağıda imza attık diye kimselere bırakmam.
maltepe belediyesi'nin veremle savaş konusuna dikkatleri çekmek için hazırlayıp sokaklara astığı yaratıcılık ve tevriye sanatında deyimi yerinde ise everest seviyesindeki efsanevi afiştir. hatta sabah uykulu bir biçimde otobüs ile afişin önünden geçerken "acaba ben mi yanlış okudum?" sorusunu sordurup uyku açar efendim. tecrübe ile sabit. ay gece gece aklıma nereden geldiyse sinirlerim bozuldu.*
benim açılma hikayem çok çok ilginç olmuştu. ailem bir şekilde ajanlıkla bunu öğrenmişti fakat aldığım olumsuz tepki çok gariptir ki şuydu; böyle bir şeyi neden bizden saklıyorsun, biz senin aileniz her şekilde yanındayız, aptal mısın sen neden bizden saklıyorsun diye daha çok sinirlerimi bozmuşlardı. aradan aylar geçince inanın herkes alışıyor o kriz bir şekilde aşılıyor.(tabii benim ailem kabullenip sağlıklı biçimde bunu aşan tipe örnek) şimdi annem yüzümün gülüşünden anlıyor, sevgilimle barışık mıyım?, ayrı mıyım?, kavgalı mıyım? diye. hatta son günlerde aramızda geçen bomba muhabbet;
"ay ona mı üzülüyorsun oğlum, yavrum be! bir senin güzelliğine bak bir de şu adama, haşlanmış yumurta gibi! üzme kendini sen en iyilerini bulursun!" *
yine de şu var ailenin bireyi kabulu ve anlayış göstermesi çok önemliyken aynı şekilde açılmamanız da bence bir sorun çıkarmaz. yani illa ki bilmek zorunda değiller. eğer bu sosyal ilişkilere zarar verecek derecede ailede bir bozulma yaratacaksa en iyisi açılmamaktır. ayrıca kimse kusura bakmasın ama evladını her şekilde kucaklayamayan aile, aile değildir! siz onları reddedin, kendi hayatınızı kurun, dostlarınız, sevdikleriniz, aşklarınızla kendi ailenizi kendiniz kurun! unutmayın açık ya da gizli; ne yanlışız, ne de yalnız!
ben çocuğumun doğumundan sonra yemin ediyorum disipline girmiş bir kadın olarak, sen kimsin beni yargılıyorsun? sen kimsin? sana bir tavsiyem, yazık o git kızına sahip çık önce. inşallah allah seni kızınla terbiye etmesin. inşallah allah seni, o geride bıraktığın karınla terbiye etmesin. sen çok alçak bir adamsın, çok alçak. insanlara belden aşağı vuracak kadar. senin akıl hocalarını da biliyorum. senin akıl hocaların, kendi karılarının çektiği pornolara baksın. hepsini çıkarırım! oğlum ayağınızı denk alacaksınız. herkes ayağını denk alacak! öyle kolay değil bu memlekette ahkam kesicem, beni hükümet..seni hükü kim koruyor? hangi hükümet o, hangi hükümet seni koruyor! kim?? herkesten hesabını sorarım. kimse bana bu konuda konuşamaz. dört dörtlük yaşayan, bu memlekette çalışıp, köpek gibi çalışıp kraliçe gibi yaşamaya çalışan, evladını ailesini en iyi derecede yaşatmaya çalışan, aslan gibi vergisini veren, yardımlarını yapan. ne yaptınız ulan siz? ne yaptınız! nerde ne yaptın! pis! yediği kapıya pisleyen şerefsiz adam. onu bile bir adamlık sayıyorsun, o bile bir adamlık değil. git intihar et be. yediğim kaba pislemem be ne olursa olsun. git ulan kendini as. asarım kendimi, öyle bir kadınım biliyor musunuz? ekmek yediysem, o insanlar ne olursa olsun, beni ilgilendirmez arkadaş. görmedim bilmiyorum derim be!
benim yirmi yaşındaki evladıma sen kimsin? sen onu üzebilir misin? ben onun tırnağına taş değdirir miyim? hele senin gibi bir soytarıya. soytarı. sende evlat mevhumu olsa çocuğunu barlardan, seninki kız çocuğu bi de. git çocuğunu barlardan topla. git geride bıraktığın karına sahip çık. ben aslan gibi ortadayım bak. aslanım be. valla. senden daha adamım. bi de sen kadınlarla uğraşıyorsun. çok üzülüyorum, hayır ne gibi bir sorunun var, bir sorunun var senin? var, hep kadınlarla. bu adamın ilk bana kini nasıl başladı bana anlatıyorum. bu adamın aramızda geçen bir şeye kadar (anlatmıyor, orada fark edip susuyor) hepsi elimde!
bi de bu hükümetin adını kullanıyorsun bu hükümet hangi hükümet kim bu başka bir hükümet daha mı var? başka benim bilmediğim bir hükümet mi var? direkt hükümet diyor! gene yazmış 'hükümetim var arkamda, bizim ne var arkamızda! benim kimse yok kardeşim arkamda, kimse yok. gel ulan, gel! böyle bir şey var mı ya? bir tane adam çıkacak onun karısına kızına çoluğuna çocuğuna namusuna her şeyine laf atacak, biz de onun bulunduğu ortamda ay dur bulaşmayayım da bana da bunu demesin. diyorsan de hadi git! hadi git lan! git de! senin karının memeleri sen yanındayken ekrandan ağzımıza giriyordu? bulun o görüntüleri. buldururum hepsini! hepsi var. yazık o kadıncağıza da yazık. evine geldim bir kahve içtim diye bu kadar sustum, pislik. popstarda sen çıktın gülşen'e olan aşkını ilan ettin. sonra da gülşene dedin ki, bu kadar türk halkının önünde evliyim ama seviyorum ne yapayım dedin, sonra da kadına dedin ki gülşenin üstünden dozer geçti dedin reha muhtar için. yazık. midem bulanıyor benim. midem bulanıyor.
ben hiçbir ayrılığımın arkasından konuşmadım. hiçbiri de benimle ilgili konuşmadı. çünkü ben gerçekten kimseye kötülük yapmadım, yapmam da. hep iyiliğim dokunmuştur, hep. çünkü ruhum öyle değil benim ya. kimseye zarar veremem, vermedim. hayatım boyu vermedim. vermedim. iki üç tane bunun gibidir konuşan. onlar da zaten benle kafayı yediler. bu kadaaaaaar yılların içerisinde ne mutlu sedanıza ki iki tane üç tane, soytarı üç taneyi geçmez (eliyle iki yapıyor) dikkat edin. üç soytarıdır bu. en fazla iki soytarıdır konuşan. iki tane soytarı. işlerine baksalar belki de yol alacaklar. bunlar soytarı. bunlara prim vermeyiniz. bunların yazdığı söylediği her şey yalan. erol köse, karşındayım, bir kadın olarak. hiçbir adam senin karşına dikilemedi, ben dikiliyorum ulan. gel konuşalım, gel. gidip başka yerlerde soytarılık yapma. sen zaten soytarısın, seni türk halkı soytarı olarak tanıdı. soytarı olarak tanıdı? e soytarısın, devam ettiriyorsun. ben doktorum diyorsun beni ezmeye çalışıyorsun kültürsüzlükle. ben senin okuduğun üniversitenin beş tanesini bitirdim burda be. ben gecekondu çocuğuyum, ordan geliyorum. benim evimin tuvaleti dışarıdaydı. kurban olurum. kurban ol bütün gecekondu çocuklarına. bütün orda yaşayanlara kurban ol sen kurban ol!'
ülkenin en geniş gay porno arşivine sahip tsk'nin solo kategorilerdeki arşiv eksiğini gidermeye yönelik bir girişim de olabilir. hani şaşırtmaz yani.
edit: şu yazdığım şeyi eksileyen ibnelerin zavallılığından daha zavallı bir durum yoktur herhalde. ulan sizi obje yerine bile koymayan, doğanız gereği var olan benliğinizi her fırsatta aşağılayan. heteroseksüel bir insana kursa kan çıkacak (yine heteronormatif ahlaktan ötürü tabii) cümleyi hiç düşünmeden kurup "bize sikilirken bir videonu getir belgele" diyen kurumun yardakçılığını yapmaya ne meraklısınız be. gurursuzsunuz. onursuzsunuz hatta üzgünüm.
bazen çok severek seçtiğim ve yaptığım mesleğimin ağır geldiğini hissediyorum sözlük. deliye vurmak, hayatın her anından, her yaşantıdan mizah çıkarmak ve en kötü görünen şeylerden bile yaşanacak değerli yanlar bulmak benim hayattaki misyonum olarak belirlediğim şeydir ama bazen olmuyor. bireysel ya da çevresel koşulların etkisi ile bazen insan aşırı yoğunlaşır ya bugün sanırım öyle günlerden biri. çocukluk döneminde çocukluk şizofrenisi tanısı almış 29 yaşında bir danışanım ile seansım vardı bugün. annesi hakkında iş yerimdeki çalışanlardan bir kaç şey duymuştum ama kendim görmek istedim. danışanım annesi ile geldiğinde annesinin danışanıma olan tavrı, o bir an önce kurtulmak ister hali, o insan yerine bile koymayışı ve çocuğu hakkında bana yapmış olduğu uyarılar beni dehşete düşürdü. sanki çocuğundan değil, bir eşyadan, objeden, gereksiz bir ayrıntıdan bahsediyordu. biliyorum özel gereksinimli bireylerle yaşamak çok zor. bunun bir yerde farkındayım, o annenin de görev ve sorumluluklarından sıyrılmak isteyişini, bir yerde bezginliğini, birey olarak gereksinimlerini anlıyorum ama danışanımın bunların hepsinden aşırı derecede etkilendiğini bildiği halde buna devam etmesi çok yaralayıcı. seans boyunca danışanım sevilmediğinden, içinde bir acısı olduğundan, değersiz hissettiğinden bahsetti durdu. hiç susturmadım. hiç müdahale etmedim. belki de istediği gibi, bir birey olarak, özgürce ilk defa anlattı, anlattı, anlattı dakikalarca... o an şunu fark ettim o kadar benziyordu ki aslında hayatın karşısındaki itilmişliğimiz ve birilerinin, yedi kat yabancının ya da en yakınlarımız, ailemiz, arkadaşlarımız, eş, dostun izin verdiği kadar kendimiz oluşumuz... bitmesin istedi, bitmesin istedim o seans... keşke anlatsaydık saatlerce, günlerce... hafifleseydik biraz. haykırsak, bağırsak, bir kere daha sizin lütfettiğiniz hayatı değil hakkımız olan hayatı yaşamak istiyoruz diye... keşke...
ablamın bilişimci arkadaşları sayesinde bütün yazışmalarımı ip üzerinden tüm veri aktarımlarımı denetlettirerek belgelerle aile meclisinde gay olduğumu kanıtlama gecesiydi sözlük. buna hakkı yoktu, evet özel hayata müdahaleydi ama "artık sen de rahatla biz de ve biz de seni destekliyoruz, yanındayız" demek için bunu yaptığını söyledi. kaldı ki garip olan şuydu annem ve babamın biz zaten biliyorduk sana sorup emin olmak istedik tavrı inanılmaz garip ama bir o kadar rahatlatıcı geldi. bugünden itibaren resmi olarak ailesine açık bir eşcinselim ve çok garip bir his. yılın en uzun gecesiydi hakikaten. çok değişik bir his ilk kez bu evde kendimi kendim gibi hissedip ailemin beni "gerçek" ben olduğum için sahiplendiğini ve sevdiğini anladım.
silopi'de polisin katlettigi mehmet hıdır tanboğa henüz 17 yaşındaydı!
çocuktu!
mehmet hıdır tanboğa yaralı halde hastaneye götürülürken, polisler tarafından hastane önünde katledildi!!!
16'sındaki erdal gibi o da çocuktu!
derdiniz, meseleniz umurumda değil!
çocuklar katlediliyor!
yahu 17 yaşındaki çocuk öldü!
çocuk öldü!
çocuk ulan!
çocuk!
hepberabear
