vicdanen ve sevdiğimden evimi açtığım yakın akrabamın misafir olarak kabul edildiği evime 9 ay çöreklendikten sonra ve kendi düzenini kurmaya başladıktan sonra düştüğüm durumdu.çok şükür öyle böyle kurtuldum ancak evin içine bir süre boş bakarak algılamaya çalışarak "bu eşya benim lan" "koltuk benim" "tv benim" diye bol bol kendimi telkin etmişliğim vardır
okumadım bile,okumak için beynimi yormak ihtiyacı hissetmedim,insanın bir konu üzerinde,görüsü,görüşü olması için o konu ile ilgili tarafsız bir araştırması,analizi,yorumu,fikir yürütmesi için bir vizyonu olması gerekir bence..
ciddiye alınacak mevzu değil
ilkokul 5. sınıfa kadar * yaşadığımız çocukluğumla ilgili güzel anılarım hep ordan.gazi ilkokulu,kanal boyu,kernek parkı,kayısı festivali aklımda kalanlar.sonrasında adım atmadığım ve gidersem kuvvetle muhtemel kaybolacağım güzel memleket.
iki tane kadın kısmısının bu zikirmatik denilen aletle "senin yerine ben çektim","yok bu da dedenin canına gitsin al sana bilmem kaç tane zikir" gibi bir muhabbetle birbirlerine sayı pasladıklarını görmüşlüğüm vardır.
sözlüğün varlığından haberi olmayan binlerce veya milyonlarca gay varken genel tanıtım için iyi pr yapılması gerektiğini burdan boş enrty lerden bir cacık olmayacağını düşündüğüm kampanya
ıkınarak şarkı söyleyip bir anda bu kadar ünlü olduğu için başta pr cısının ve bu duruma katkısı olan herkesin ellerini tek tek sıkıyorum ve tebriklerimi sunuyorum çünkü işlerinde çok çok çok başarılılar.ancak buray ismindeki şarkıcımsıyı en son tebrik edebilirim.
oglak
