insanlığın bittiği, insancılığın başladığı
özgürlüğün bittiği, özgür sanmanın başladığı
fikirlerin bittiği, fikir çalmanın başladığı
yüreğini ortaya koymanın bittiği, dünyayı ben mi kurtaracağımlığın başladığı
kısacası iyi yaptık, iyi olan her şeyi bitirdik kendimize bize dokunmayan yılanların bin yaşaması temennileriyle yepisyeni bir dünya kurduk.
kendimi bulma boyutunda hayatımın dönüm noktasıydı.
çünkü ilk kez kendimle tamamen yüzleşip kendimi kabullendim, ilk kez birine açıldım, ilk kez benim gibi olan insanlarla tanışma girişiminde bulundum (bunun sonucu olarak da bazı zirvelere katıldım ve hala sözlükte yazıyorum), ilk kez biriyle seviştim, ilk kez cesaret edip yalnızlıkla yüzleştim ve savaştım, ilk kez hetero olmayan birine aşık oldum, ilk kez kendi paramı kazanmaya başladım, ilk kez kendi evime çıktım, ilk kez büyüdüğümü hissettim... bu saydıklarımdan belki de çok daha fazlasını bu yıl yaşadım. zordu, sancılıydı ama iyi ki yaşandı.
kendim için: çok beklentim yoktu zaten; ama yine olmadı şu kadro işim...
sevdiklerim için: çok şükür hepsi sağ-salim atlatabildi şu korkunç yılı!
memleketim için: sanki demokrasi gelecekmiş gibi bir şaka yapıp, sonra yaptığı şakadan korkarak tekrar faşizme batan bu rezil-sefil milletten bir bok çıkmayacağını bir kez daha görmüş oldum.
hiç çekmediğim acıları, hiç yaşamadığım kötü hisleri ve işkenceleri yaşadığım yıl. ayrıca teknik açıdan en çok gelişme gösterdiğim ve hayallerimi gerçekleştirmeye başladığım yıl.